Κύματα

 

«Κι είπα να ζήσω λίγη απ’ τη ζωή, κι ο Θεός μού έστειλε δυο κύματα… Και άλλα δυο, κι ύστερα πάλι άλλα δυο… μέχρι που κατάλαβα…».

Μέχρι που κατάλαβα πως η ζωή δεν είναι η θάλασσα όταν γαληνεύει, αλλά ο τρόπος που στεκόμαστε όταν αγριεύει.

Ζητούσα από τον Θεό άνεση, κι Εκείνος μου έδωσε ευκαιρίες να δυναμώσω. Ζητούσα χαρά, κι Εκείνος μου έδειξε ότι η αληθινή χαρά γεννιέται ύστερα από τον αγώνα. Ζητούσα να μην πονάω, κι Εκείνος μου φανέρωσε ότι ο πόνος μπορεί να γίνει δάσκαλος, όταν τον αφήνεις να σε οδηγήσει κοντά Του.

Τα κύματα που φοβήθηκα έγιναν οι προσευχές που δεν θα έκανα ποτέ στις ήρεμες μέρες. Οι δυσκολίες που πολέμησα έγιναν τα σκαλοπάτια που με ανέβασαν ψηλότερα. Και οι καθυστερήσεις που δεν καταλάβαινα έγιναν οι ευλογίες που αργότερα ευχαρίστησα τον Θεό γι’ αυτές.

Τότε κατάλαβα ότι ο Θεός δεν υποσχέθηκε ζωή χωρίς κύματα. Υποσχέθηκε όμως ότι κανένα κύμα δεν θα είναι μεγαλύτερο από την αγάπη Του.

Και από εκείνη τη στιγμή δεν Του ζήτησα να μου πάρει την θάλασσα. Του ζήτησα μόνο να με κρατά από το χέρι όσο την διασχίζω.

ΠΗΓΗ: FB Ιερός Ναός Αγίου Κωνσταντίνου Κολωνού

 ·