4/5/24

ΠΑΣΧΑΛΙΝΗ ΕΓΚΥΚΛΙΟΣ ΣΕΒΑΣΜΙΩΤΑΤΟΥ ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΤΟΥ ΠΑΤΡΩΝ κ.κ. ΧΡΥΣΟΣΤΟΜΟΥ.

 


Παιδιά μου εὐλογημένα,


Πάσχα ἱερόν ἡμῖν σήμερον ἀναδέδεικται».

Σήμερα νικήθηκε ὁ θάνατος, ἀφοῦ «Πάσχα ἐστί μετάβασις ἐκ τοῦ θανάτου εἰς τήν ζωήν».

Σήμερα ἒλαμψε τό φῶς, διότι «Πάσχα τῶν ὀμμάτων ὁ φωτισμός».

Σήμερα ἡ ζωή ἐνίκησε τόν δυνάστη τοῦ ἀνθρώπου  ἃδη, γιά νά συνεχίσῃ ὁ ἱερός συγγραφεύς, «Πάσχα πιστῶν ἡ ὂντως ζωή».

Σήμερα οὐράνιο καί ἐπίγειο πανηγύρι, γιά νά διακηρύξῃ ὁ ἲδιος τῆς Ἀναστάσεως ὑμνητής, «Πάσχα παντός τοῦ κόσμου τρυφή».

Δέν ὑπάρχει μεγαλύτερη ἑορτή ἀπό τήν Ἀνάσταση.«Ἑορτῶν ἑορτή καί πανήγυρις ἐστί πανηγύρεων»

Δέν ὑπάρχει συγκλονιστικότερη χαρά, ἀπό τήν χαρά τῆς Ἀναστάσεως, τήν ὁποία οὐδείς δύναται νά μᾶς ἀφαιρέσῃ. «Πάσχα γάρ ψυχῶν ἡ ἀναψυχή. Πάσχα τῶν νόων ἡ χαρμονή».


Ἡ Ἀνάσταση τοῦ Κυρίου,

● Εἶναι ἡ σωτηρία ἀπό τό ἠθικό βάραθρο.

● Εἶναι ἡ λυτρωτική ἀνάσα ζωῆς γιά τόν σύγχρονο ἂνθρωπο, πού ζεῖ μέσα στήν ἀπελπισία.

● Εἶναι ἡ ἀνάγκη τῆς ψυχῆς, νά βρῇ τόν δρόμο γιά τήν αἰωνιότητα. «Πάσχα ἡ ἀνάβασις ἀπό γῆς εἰς τούς οὐρανούς».

● Εἶναι τό γκρέμισμα τοῦ τείχους ἀνάμεσα στόν Θεό καί στόν ἂνθρωπο.

● Εἶναι ἡ συμφιλίωση τῶν ἀνθρώπων  μεταξύ τους, οἱ ὁποῖοι, ἒχασαν τήν κοινωνία καί βιώνουν τήν φοβερή καί ψυχοκτόνο μοναξιά. «Πάσχα ἐν χαρᾷ ἀλλήλους περιπτυξόμεθα».

● Εἶναι τό πανηγύρι συμπάσης τῆς Ἐκκλησίας, μέσα ἀπό τόν Ἀναστάσιμο ὓμνο καί παιάνα καί τό κοινό Ποτήριο τῆς Ἀθανάτου Ζωῆς καί Τραπέζης, ὃπου τό Σῶμα καί τό Αἷμα τοῦ Ζωοδότου Κυρίου δίδεται, «ἳνα οἱ ἂνθρωποι ζωήν ἒχωσι καί περισσόν ἒχωσι». «Γεύσασθε καί ἲδετε ὃτι Χριστός ὁ Κύριος».

● Εἶναι τό Φῶς τό Πανάγιο, τό ὁποῖο διαλύει τό σκότος τῆς φρικτῆς ἀγνωσίας μέσα στό ὁποῖο ζεῖ ἡ σύγχρονη κοινωνία. Ἀκούσατε, ἀδελφοί μου καί τέκνα, τόν ἱερόν Ὑμνογράφο, ὁ ὁποῖος πανηγυρικά μᾶς λέγει: «Νῦν πάντα πεπλήρωται φωτός, οὐρανός τε καί γῆ καί τά καταχθόνια…».


Τό Πάσχα,

● Εἶναι ἡ εἰρήνη τοῦ κόσμου.

● Εἶναι ἡ ἀπάντηση στά ὃπλα, πού κατασκευάζουν οἱ μεγάλοι τῆς γῆς καί σκορπίζουν τόν θάνατο στούς λαούς.

● Εἶναι ὁ ἒλεγχος τῶν πλουσίων, οἱ ὁποῖοι καταχρῶνται τά ἀγαθά πού τούς ἒχει δώσει ὁ Θεός καί ἀφήνουν τή φτώχεια καί τήν πεῖνα νά θερίζουν τά παιδιά τῆς Ἀφρικῆς καί ὂχι μόνο.

● Εἶναι ἡ μόνη σωτηρία τοῦ ἀποϊεροποιημένου κόσμου, ὁ ὁποῖος δυστυχῶς σήμερα, υἱοθετεῖ τήν ἁμαρτία ὡς φυσικό τρόπο ζωῆς καί θεσμοθετεῖ τήν διαφθορά καί τόν ἠθικό ρῦπο,  μέ ἀποτέλεσμα νά εὐτελίζεται ὁ ἂνθρωπος, ὁ ὁποῖος ἐδημιουργήθη κατ’ εἰκόνα καί καθ’ ὁμοίωσιν Θεοῦ.

● Τό Πάσχα εἶναι ἡ γιορτή τῶν Ἀγγέλων καί τῶν Ἁγίων ἀπό τῆς ἀρχῆς καί μέχρι τῶν ἐσχάτων. Εἶναι ἡ χαρά τῶν υἱῶν τῆς Ἀναστάσεως προγόνων μας, οἱ ὁποῖοι ἐκράτησαν ψηλά τό ἀναστάσιμο λάβαρο τῆς ζωῆς καί τῆς ἐλευθερίας καί τό παρέδωσαν σέ μᾶς γιά νά συνεχίσωμε τήν πορεία μας σέ δρόμους ἀναστασίμους καί φωτοφόρους.

Ἡ παρουσία μας σήμερα, στήν Ἀνάσταση καί στήν Ἀναστάσιμη Θεία Λειτουργία, δέν εἶναι ἐθιμική, ἀλλά εἶναι μαρτυρία οὐσιαστική καί καρδιακή, ὃτι «Ἀνέστη Χριστός καί ζωή πολιτεύεται». Εἶναι  ὁμολογία, ὃτι δέν μποροῦμε νά ζήσωμε χωρίς τήν Ἀνάσταση καί ὃτι ἡ Ἑλλάδα εἶναι ἡ χώρα τῆς Ἀναστάσεως. Διά τοῦτο πρέπει ἡ Πατρίδα μας, νά παραμείνῃ ὁ θεματοφύλακας τῆς Ὀρθοδόξου πίστεως καί τῆς Ἀποστολικῆς Ἀναστάσιμης παρακαταθήκης.


Παιδιά μου εὐλογημένα, παιδιά τῆς Ἀναστάσεως, Χριστιανοί μου,

Κρατεῖστε τά ἀναστάσιμα κεριά ἀναμμένα.

Φωτῖστε μέ τό Ἃγιο Φῶς τόν δρόμο τῶν παιδιῶν σας.

Δῶστε τους τήν ἀναστάσιμη χαρά, τοῦ Ἰησοῦ Χριστοῦ.

Μεταγγῖστε στίς καρδιές τους τήν εἰρήνη καί τήν γαλήνη τοῦ ἐκ Τάφου ἀνατείλαντος Κυρίου.

Πεῖτε τους, ὃτι χωρίς τόν Ἀναστάντα Κύριο, ὁ ἂνθρωπος δέ ζεῖ, ἀλλά εἶναι ἁπλῶς μιά βιολογική ὓπαρξη καί τίποτε παρά πάνω.

 Διδάξτε στά παιδιά σας τήν ἀγάπη, πού εἶναι ἡ αὒρα τῆς εὐτυχίας καί νοηματοδοτεῖ τήν πορεία μας, μέσα στόν κόσμο καί στήν ἱστορία.

Μιλῆστε τους γιά τήν ἀγάπη τοῦ Θεοῦ, ἡ ὁποία εἶναι ἡ δύναμη, πού δίδει τήν προοπτική καί τήν βεβαιότητα τῆς αἰωνιότητος.

Μή χάσετε αὐτήν τήν χαρά καί τήν ὀμορφιά τῆς ζωῆς, πού μᾶς χαρίζει ἡ Ἀνάσταση.

Σήμερα εἶναι τό Πάσχα μας. Τό πέρασμά μας ἀπό τή φθορά στήν ἀφθαρσία. Ἀπό τόν θάνατο στή ζωή. Ἀπό τή γῆ στόν οὐρανό.

Αὐτή τήν ἀλήθεια, γηθοσύνως, οἱ πάντες κραυγάζομε καί μαζί μέ τόν ἱερό Ὑμνογράφο, ψάλλομε,.«Πάσχα τό τερπνόν, Πάσχα Κυρίου Πάσχα… Πάσχα Χριστός ὁ Λυτρωτής. Πάσχα ἂμωμον, Πάσχα μέγα, Πάσχα τῶν πιστῶν, Πάσχα τό πύλας ἡμῖν τοῦ Παραδείσου ἀνοῖξαν…»

Τοῦτο τό Πάσχα, τούτη τήν νίκη τῆς Ζωῆς ἐναντίον τοῦ θανάτου, ἀναγγέλλομε στούς ἐγγύς καί τούς μακράν∙ Στούς ἐν πάσῃ τῇ δεσποτείᾳ τοῦ Κυρίου εὑρισκομένους Ἓλληνας Ὀρθοδόξους ἀδελφούς μας καί πρός πάντα ἂνθρωπο, ἀνεξαρτήτως φυλῆς καί γλώσσης, ἡλικίας καί μορφώσεως καί τούς ἐναγκαλιζόμεθα ἐν τῇ ἀγάπῃ τοῦ Ἀναστάντος Κυρίου.


Παιδιά μου ἀγαπημένα,

Χριστός Ἀνέστη!

Χρόνια πολλά, λουσμένα στό φῶς καί στή χαρά τῆς Ἀναστάσεως.


Σᾶς ἀσπάζομαι ὃλους μέ τήν ἀναστάσιμη χαρά

καί μέ πατρική ἀγάπη,

Χριστός Ἀνέστη!      


 Ἅγιον Πάσχα 2024


Ο ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΤΗΣ

Ο  Π Α Τ Ρ Ω Ν   Χ Ρ Υ Σ Ο Σ Τ Ο Μ Ο Σ

«Κλαίει και θρηνεί Σε, η Πάναγνός σου Μήτηρ» – «Ω γλυκύ μου έαρ, γλυκύτατόν μου τέκνον»



Ύπτιον ορώσα/ η Πάναγνός σε, Λόγε,/ μητροπρεπώς εθρήνει./ – Ω γλυκύ μου έαρ,/ γλυκύτατόν μου τέκνον/ πού έδυ σου το κάλλος;/ – Θρήνον συνεκίνει/ η Πάναγνός σου Μήτηρ,/ Σου, Λόγε, νεκρωθέντος./ – Η Δάμαλις τον Μόσχον/ εν ξύλω κρεμασθέντα/ ηλάλαζεν ορώσα./ – Ανέκραζεν η Κόρη θερμώς δακρυρροούσα/ τα σπλάχνα κεντωμένη./ – Ω φως των οφθαλμών μου/ γλυκύτατόν μου τέκνον/ πώς τάφω νυν καλύπτη;/ – Κλαίει και θρηνεί Σε/ η Πάναγνός σου Μήτηρ,/ Σωτήρ μου, νεκρωθέντα», πενθεί, στον επιτάφιο θρήνο, η Παναγία τον βασανισμένο και νεκρό μονογενή της στον σταυρό.

Το μοιρολόι της Μαρίας μεταφέρεται στους αιώνες... που ταυτίζει την Παναγία με το ανυπέρβλητο σύμβολο της βαρυπενθούσης μητρός. Είναι η πιο ανθρώπινη απ’ όλες τις θεϊκές και ένθεες μορφές. Το διαχρονικό σύμβολο της απροϋπόθετης αγάπης. Πρόσωπο που συμπυκνώνει όλες τις εκφάνσεις της μάνας – της μητρότητας. Κορίτσι. Γυναίκα. Τραγωδός. Μοιρολογίστρα. Η Μαρία θρηνεί με τον τρόπο μιας μάνας που έχασε τον γιο της – όχι τον θεό της, κι ας είναι η μοναδική που έχει δικαίωμα να τον βλέπει σαν θεό.


Πατρῶν Χρυσόστομος: Ἀφήσαμε πίσω τούς σταυρωτάς τοῦ Κυρίου»

 


Πλήθη πιστῶν κατέκλυσαν τούς Ναούς τῆς Ἀποστολικῆς πόλεως τῶν Πατρῶν, τόσο κατά τήν Μεγάλη Πέμπτη τό βράδυ, στήν Ἀκολουθία τῶν Παθῶν, ὃσο καί κατά τήν Μεγάλη Παρασκευή στήν Ἀκολουθία τῆς Ἀποκαθηλώσεως.

Ὁ Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης Πατρῶν κ.κ. Χρυσόστομος στήν Ἀκολουθία τῶν Παθῶν, ἐχοροστάτησε στόν Ἱερό Ναό τοῦ Ἁγίου Ἀνδρέου Πατρῶν, ὃπου χιλιάδες εὐσεβῶν χριστιανῶν προσῆλθαν γιά νά προσκυνήσουν τόν Ἑσταυρωμένο, ἐνῶ στήν Ἀκολουθία  τῆς Ἀποκαθηλώσεως, ἐχοροστάτησε στόν Ἱερό Μητροπολιτικό Ναό Εὐαγγελιστρίας Πατρῶν.

Ὁ Θεοφιλέστατος Ἐπίσκοπος Κερνίτσης κ. Χρύσανθος ἐχοροστάτησε στήν Ἀκολουθία τῶν Παθῶν στόν Ἱερό Ναό Ἁγίου Διονυσίου Πατρῶν, ἐνῶ στήν Ἀκολουθία τῆς Ἀποκαθηλώσεως στόν Ἱερό Ναό τοῦ Ἁγίου Ἀποστόλου Ἀνδρέου Πατρῶν, ὃπου ὡμίλησε δεόντως.

Ὁ Σεβασμιώτατος στήν σύντομη προσλαλιά του μετά τήν θαυμάσια ὁμιλία τοῦ Ἱεροκήρυκος Ἀρχιμ. π. Ἀμβροσίου Γκουρβέλου  στόν Μητροπολιτικό Ναό τῆς Εὐαγγελιστρίας κατά τήν Ἀκολουθία τῆς Ἀποκαθηλώσεως, εἶπε, ὃτι, «ἀφήσαμε πίσω τούς παλαιούς καί συγχρόνους σταυρωτάς τοῦ Κυρίου. Ἢδη νικήθηκαν καί σέ λίγο, ἐν χαρᾷ καί ἀγαλλιάσει θά ψάλωμεν: «Ἀνάστα ὁ Θεός κρίνων τήν γῆν, ὃτι σύ κατακληρονομήσεις ἐν πᾶσι τοῖς ἒθνεσι».














Ο Επιτάφιος στην Αγ. Σκέπη












Στολισμός Επιταφίου Αγ. Σκέπης

 







2/5/24

Θεία Κοινωνία

 


... Καθώς ο άνθρωπος μεταλαβαίνει, συμβαίνει μια πολλαπλή ένωσή του με όλο το υπόλοιπο σύμπαν. Στη θεία Μετάληψη θεωρούμε ότι συνοψίζεται και μεταμορφώνεται όλη η κτίση. 

Αποτελεί σύνοψη, πρώτον, ολόκληρου του υλικού κόσμου, που εκπροσωπείται μέσω των δύο βασικών τροφών –που εκφράζουν τη σχέση αυτού του κόσμου με τον άνθρωπο, γιατί μια καθοριστική έκφανση αυτής της σχέσης είναι η τροφή, όπως αναφέρει και ο π. Αλέξανδρος Σμέμαν (ο άνθρωπος ζει επειδή τρώει, δηλαδή βάζει μέσα του τον κόσμο και ενώνεται μ’ αυτόν). 

Δεύτερον, αποτελεί σύνοψη όλης της ανθρωπότητας, με την υπερφυσική παρουσία του Χριστού, που δεν είναι απλώς άνθρωπος, αλλά νέος Αδάμ γι’ αυτό στο πρόσωπό Του περιλαμβάνονται δυνάμει όλοι οι άνθρωποι, από την αρχή μέχρι το τέλος της ιστορίας. 

Τρίτον, όλης της Θεότητας, γιατί ο Χριστός, ως Θεός, είναι πάντα ενωμένος με τα άλλα δύο Πρόσωπα της Αγίας Τριάδας. 

Τέταρτον, της σταύρωσης και της ανάστασης του Χριστού, γιατί το Σώμα Του κόπηκε και το Αίμα Του χύθηκε, καταργώντας τις θυσίες των παλιών θρησκειών και εγκαινιάζοντας το μόνο αληθινό τρόπο λατρείας, τη μόνη θυσία: την αυτοθυσία.

Έτσι, θεωρούμε ότι ο χριστιανός που μεταλαβαίνει επιτελεί την ύψιστη ένωση με όλη την ανθρωπότητα, με όλη τη δημιουργία και με το Θεό, αλλά και συμμετέχει με μυστικό τρόπο στη σταύρωση και την ανάσταση του Χριστού. Και φυσικά ενώνεται ιδιαίτερα με εκείνους που κοινωνούν την ίδια μέρα, γιατί όλοι κοινωνούμε από το «κοινό Ποτήριο»...


Θ. Ι. Ρηγινιώτης, θεολόγος


1/5/24

Ἡ ἐμπιστοσύνη τῶν Ἑλλήνων στοὺς θεσμοὺς

 


Ἀπογοητευτικὰ εἶναι τὰ στοιχεῖα ποὺ προκύπτουν γιὰ τὴ σύγχρονη ἑλληνικὴ κοινωνία ἀπὸ νέα ἔρευνα τῆς «διαΝΕΟσις», ποὺ διενεργήθηκε σὲ δεῖγμα 1.000 ἀνθρώπων καὶ ἔχει τίτλο «Τί πιστεύουν οἱ Ἕλληνες…»

Πολὺ χαμηλὰ ποσοστὰ ἐμπιστοσύνης στοὺς δημοκρατικοὺς θεσμοὺς ἀπὸ τοὺς Ἕλληνες πολίτες καταγράφει ἡ ἔρευνα. Κόμματα καὶ Βουλὴ δὲν κερδίζουν τὴν ἐμπιστοσύνη τῶν πολιτῶν, ἐνῶ πολὺ χαμηλὰ ποσοστὰ ἐμπιστοσύνης ἔχουν ἡ Δικαιοσύνη καὶ ἡ Ἀστυνομία. Ὅπως ἀναφέρουν ἡ ἑταιρεία καὶ οἱ συντάκτες τῆς ἔρευνας, τὰ κόμματα, ὡς πολιτικὸς καὶ κοινωνικὸς θεσμός, παραμένουν πλήρως ἀπαξιωμένα, καθὼς τὰ ἐμπιστεύεται μόλις τὸ 9% τῶν πολιτῶν.

Όχι smartphone στις ηλικίες κάτω των 13 ετών, όχι social media στους κάτω των 18


Έκθεση Γάλλων ειδικών, την οποία παρήγγειλε ο Γάλλος πρόεδρος Εμανουέλ Μακρόν, με βάση την οποία οι γαλλικές Αρχές πρόκειται να λάβουν εν συνεχεία μέτρα για την προστασία των ανηλίκων. υποστηρίζει ανάμεσα στα άλλα:

- Τα παιδιά που είναι κάτω των 3 ετών δεν πρέπει να εκτίθενται σε οθόνες – ούτε καν της τηλεόρασης – ενώ κανένα παιδί δεν πρέπει να έχει κινητό τηλέφωνο πριν από την ηλικία των 11 ετών και κανένα παιδί κινητό με πρόσβαση στο διαδίκτυο πριν από την ηλικία των 13.

- Τα παιδιά δεν θα έπρεπε να χρησιμοποιούν smartphone πριν την ηλικία των 13 αλλά ούτε και να έχουν λογαριασμούς σε μέσα κοινωνικής δικτύωσης όπως είναι το TikTok, το Instagram και το Snapchat πριν τα 18. 

Τα παιδιά γίνονται «εμπόρευμα» (σ.σ. merchandise) σε αυτήν τη νέα αγορά τεχνολογίας, καταγγέλλουν οι Γάλλοι επιστήμονες, υποστηρίζοντας ότι η σχέση των εφήβων με τα social media θα πρέπει να περιορίζεται σε «ηθικά» κοινωνικά δίκτυα όπως είναι για παράδειγμα το Mastodon τα οποία διαφοροποιούνται από τις κερδοσκοπικές πλατφόρμες των TikTok, Instagram, Snapchat κ.ά.

- Οι ρυθμίσεις «γονικού ελέγχου» χαρακτηρίζονται στις περισσότερες περιπτώσεις ανεπαρκείς.


ΠΗΓΗ: Η ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ

Πώς η αγιογράφηση του Αγίου Βασιλείου Βραχνεΐκων έφτασε μέχρι την Εθνική Βιβλιοθήκη

 






Περιηγηθείτε στο ναό πατώντας εδώ






 


H ΕΝ ΠΟΛΛΑΙΣ ΑΜΑΡΤΙΑΙΣ ΠΕΡΙΠΕΣΟΥΣΑ ΓΥΝΗ

 


«Δέξαι με –είπε– την αμαρτωλή, δέξαι μου το πέλαγος της αμαρτίας!» Και είδατε ότι τα δάκρυά της ήταν τόσα πολλά, που έβρεξαν τα άχραντα πόδια του Χριστού και αναγκάσθηκε να τα σκουπίσει με την πλούσια κόμη της. Δεν χρειαζόταν άλλο μύρο για τον Χριστό μας. Το πολυτιμότερο μύρο ήταν τα δάκρυά της, που άξιζαν μεγάλο πλούτο. Ήταν σε θέση να εξαλείψουν όλο το χρέος που είχε απέναντι στον Θεό. Και ενώ ήταν βυθισμένη στον βούρκο, καταπνιγμένη στη βρωμιά και στη δυσωδία, τα πολύτιμα εκείνα δάκρυα την βοήθησαν να λαμπρύνει το ένδυμα της ψυχής της και να γίνει αποδεκτή από τον Σωτήρα μας. Εμείς, άραγε, πότε θα λαμπρύνουμε το ένδυμα της ψυχής μας; Έτσι και κάθε αμαρτωλή ψυχή που κλαίει, που βρέχει νοερώς τα πόδια του Χριστού μας, δέχεται την ίδια ανταπόκριση, την οποία δέχθηκε και η πόρνη γυναίκα.

Γέρων Εφραίμ Φιλοθεΐτης 

28/4/24

Η ΑΓΚΥΡΑ μας περιμένει!

 






Μητροπολίτης Δημητριάδος ΙΓΝΑΤΙΟΣ: «Ώρες ευθύνης για όλους»

 


Σε καιρούς συστηματικής απαξίωσης αρχών και αξιών, οι οποίες στήριξαν το γένος μας επί αιώνες, ο ελληνικός λαός δείχνει να στρέφεται στην Ορθόδοξη Χριστιανική διδασκαλία και να αναζητά σε αυτήν ελπίδα και νόημα ζωής. Σε σειρά πρόσφατων δημοσκοπήσεων, τα αποτελέσματα αποδεικνύουν πως πραγματοποιείται έντονη στροφή προς τον Θεό, με εντυπωσιακότερο στοιχείο την αναθέρμανση της πίστης στις ψυχές των νέων ανθρώπων.

Οι δημοσκοπήσεις αυτές επιβεβαιώνουν μία κοινή διαπίστωση: Ήδη από την εποχή μετά τον κορονοϊό, παρά τις αντίθετες προβλέψεις, είναι εμφανής η μαζική προσέλευση στους ιερούς ναούς, η αυξημένη συμμετοχή στο μυστήριο της Εξομολόγησης και η διαρκώς εντονότερη προθυμία των ανθρώπων να συμμετάσχουν σε όλες τις εκδηλώσεις της ενοριακής ζωής.

Το γεγονός αυτό δεν πρέπει επ΄ ουδενί λόγω να οδηγήσει την Εκκλησία στην αντιμετώπιση της στροφής αυτής όπως θα την αντιμετώπιζαν τα πολιτικά κόμματα. Η Εκκλησία δεν αναζητά οπαδούς, ούτε έχει ως βασικό της στόχο την αύξηση του ακροατηρίου της. Βασική της επιδίωξη είναι η προάσπιση της ανόθευτης αλήθειας του Ευαγγελίου, η μίμηση της ζωής των Αγίων και η προβολή του ορθόδοξου ήθους, ως της μόνης οδού που μπορεί να οδηγήσει την κοινωνία στη γαλήνη, την αγάπη, την καταλλαγή και την ανεκτικότητα. Η Εκκλησία δεν αντλεί την ταυτότητά της από τις δημοσκοπήσεις, αλλά υπάρχει ως προσφορά ζωής προς τον κόσμο.

Αν οι δημοσκοπήσεις προσθέτουν κάτι στο σώμα της Εκκλησίας, αυτό είναι η αυξημένη ευθύνη προς τους ανθρώπους, ιδιαίτερα προς τους νέους, που αναζητούν στους κόλπους της όλα εκείνα που ο σύγχρονος τρόπος ζωής τούς έχει στερήσει. Πρόκειται για το αίσθημα της ματαιότητας, τον εγκλωβισμό στην ατομικότητα και τη θλίψη που προκαλούν η μοναξιά και οι επιφανειακές ανθρώπινες σχέσεις. Σε αυτές τις ανάγκες, η Εκκλησία προβάλλει αντίστοιχα, την αιώνια προοπτική της ανθρώπινης ύπαρξης, την ψυχική πληρότητα της προσφοράς και την βαθιά και ουσιαστική αγάπη.

Στο όνομα αυτής της ευθύνης, η Εκκλησία οφείλει να ενδυναμώνει διαρκώς την ενότητα εντός του σώματός της, να εμβαθύνει στην πνευματικότητά της και να δημιουργεί σύγχρονες και αποτελεσματικές δομές κατήχησης και επιμόρφωσης των μελών της. Εάν παραμελήσει τους παράγοντες αυτούς, θα αποδειχθεί κατώτερη των περιστάσεων και θα αφήσει περιθώρια διάσπασης, επιφανειακής πίστης, θρησκοληψίας, αλλά και εμφάνισης συμπεριφορών ριζικά αντίθετων με την αλήθεια και το ήθος της, όπως συνέβη με πρόσφατες απαράδεκτες βίαιες ενέργειες εναντίον προσώπων και μάλιστα, εντός του χώρου των ιερών ναών.

Σε εποχές βαθιάς αλλοτρίωσης, είναι βέβαιον πως, στην ψυχή του λαού μας, θα ενεργοποιηθεί το αίσθημα της πνευματικής αυτοσυντήρησης. Αυτό δε σημαίνει πως η Εκκλησία πρέπει να αρκεστεί στις εύκολες συνταγές μιας μαγικής θρησκευτικότητας και ενός τυποποιημένου λόγου. Οι άνθρωποι θα στραφούν προς την Εκκλησία με σύγχρονες ανάγκες, πρωτόγνωρα αιτήματα και κριτικό πνεύμα. Στο χέρι μας είναι να μην τους απογοητεύσουμε.


Απογευματινή της Κυριακής, 28.4.24

ΠΟΡΕΙΑ ΠΡΟΣ ΤΟΝ ΓΟΛΓΟΘΑ – ΤΙ ΓΙΟΡΤΑΖΟΥΜΕ ΤΗ ΜΕΓΑΛΗ ΕΒΔΟΜΑΔΑ

 


Πορεία προς τον Γολγοθά – Τι γιορτάζουμε τη Μεγάλη Εβδομάδα


Στο βιβλίο αυτό περιγράφονται με συ­ντομία τα γεγονότα, τα πρόσωπα και τα βιώματα της Μεγάλης Εβδομάδας, όπως αυτά παρουσιάζονται μέσα στα κείμενα της Αγίας Γραφής και στην ορθόδοξη υμνολογία.

Γνωρίζοντας τι συμβαίνει σε κάθε συγκεκριμένη σύναξη της Εκκλησίας, μπορούμε να ζούμε πιο συνειδητά τα γεγονότα στην πορεία προς τον Γολγοθά και την Ανάσταση!


Βράδια μελαλοβδομαδιάτικα

 


27/4/24

Κυριακή των Βαΐων

 


(...) ἡ θριαμβευτικὴ εἴσοδος τοῦ Χριστοῦ στὰ Ἱεροσόλυμα σημαίνει ἐπίσης, ὅπως καὶ τόσες ἄλλες πράξεις Του, ὅτι ἡ ὁριστικὴ ὁλοκλήρωση τοῦ ἔργου τοῦ Θεοῦ, τοῦ μεγάλου ἔργου τῆς σωτηρίας μας, θὰ συμβεῖ τὴν ἔσχατη ἡμέρα, τὴν ἡμέρα τῆς Τελικῆς Κρίσεως, τῆς ἐπιστροφῆς τοῦ Χριστοῦ στὴ γῆ καὶ τῆς εἰσόδου μας στὴν ἄνω Ἱερουσαλήμ.


(από το βιβλίο «ΜΥΣΤΙΚΗ ΑΝΟΔΟΣ» π. Πλακίδας Deseille)

Σάββατο του Λαζάρου

 


Η δύναμη του λόγου "Λάζαρε δεύρο έξω" ήταν τόσο μεγάλη, 

που αν ο Χριστός δεν έλεγε τη λέξη "Λάζαρε" 

θα έβγαιναν όλοι από τα μνήματα...  


† π. Ανανίας Κουστένης


EΓΚΥΚΛΙΟΣ ΣΕΒΑΣΜΙΩΤΑΤΟΥ ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΤΟΥ ΠΑΤΡΩΝ κ.κ. ΧΡΥΣΟΣΤΟΜΟΥ ΕΠΙ ΤΗ ΕΙΣΟΔΩ ΕΙΣ ΤΗΝ ΑΓΙΑΝ ΚΑΙ ΜΕΓΑΛΗ ΕΒΔΟΜΑΔΑ.

 


Παιδιά μου εὐλογημένα,


Ἢδη εἰσερχόμεθα στήν Ἁγία καί Μεγάλην Ἑβδομάδα. Θά βιώσωμε, βαθειά ἐσωτερικά, τά ἃγια καί σεπτά Πάθη τοῦ Κυρίου καί Θεοῦ καί Σωτῆρος ἡμῶν Ἰησοῦ Χριστοῦ. Θά ἀνέβωμε, ὂχι μόνο συναισθηματικά, ἀλλά καί οὐσιαστικά πιστεύομε μαζί Του, στόν Φρικτό Γογλοθᾶ καί θά ζήσωμε τήν μεγάλη χαρά τῆς Ἀναστάσεώς Του.

Κατά τήν Ἑβδομάδα αὐτή, κορυφώνονται οἱ πνευματικοί μας ἀγῶνες, οἱ ὁποῖοι ἂρχισαν ἀπό τό ἀπόγευμα τῆς Κυριακῆς τῆς Τυρινῆς, μέ τόν Κατανυκτικόν Ἑσπερινό, τόν γνωστόν ὡς Ἑσπερινόν τῆς συγγνώμης. Βαδίσαμε ἒχοντας ὡς ὁδηγούς πνευματικούς, τούς Ἁγίους τῆς Ἐκκλησίας μας∙ ἀκούσαμε τίς πνευματικές τους συμβουλές∙ τούς παρακολουθήσαμε στά ἱερά πνευματικά τους σκιρτήματα∙ συμμετείχαμε στίς ἱερές Ἀκολουθίες καί μέ νηστεία, προσευχή καί μετάνοια ἐφθάσαμε καί φθάνομε, νά γευθῶμεν τοῦ Παναγίου Σώματος καί τοῦ Τιμίου Αἳματος τοῦ Κυρίου ἡμῶν Ἰησοῦ Χριστοῦ.

Θά ἀκούσωμε σήμερα τό βράδυ τόν Ἱερό Ὑμνογράφο, νά μᾶς προτρέπει μέσα ἀπό ἓνα συγκλονιστικό τροπάριο:

«Ἐρχόμενος ὁ Κύριος, πρὸς τὸ ἑκούσιον Πάθος, τοῖς Ἀποστόλοις ἔλεγεν ἐν τῇ ὁδῷ. Ἰδοὺ ἀναβαίνομεν εἰς Ἱεροσόλυμα, καὶ παραδοθήσεται ὁ Υἱὸς τοῦ ἀνθρώπου, καθώς γέγραπται περὶ αὐτοῦ. Δεῦτε οὖν καὶ ἡμεῖς, κεκαθαρμέναις διανοίαις, συμπορευθῶμεν αὐτῷ, καὶ συσταυρωθῶμεν, καὶ νεκρωθῶμεν δι’ αὐτόν, ταῖς τοῦ βίου ἡδοναῖς, ἵνα καὶ συζήσωμεν αὐτῷ, καὶ ἀκούσωμεν βοῶντος αὐτοῦ, οὐκέτι εἰς τὴν ἐπίγειον Ἱερουσαλήμ, διὰ τὸ παθεῖν· ἀλλὰ ἀναβαίνω πρὸς τὸν Πατέρά μου, καὶ Πατέρα ὑμῶν, καὶ Θεόν μου, καὶ Θεὸν ὑμῶν, καὶ συνανυψῶ ὑμᾶς εἰς τὴν ἄνω Ἱερουσαλήμ, ἐν τῇ Βασιλείᾳ τῶν οὐρανῶν».

Ἐλᾶτε λοιπόν, ἀδελφοί καί παιδιά μου ἀγαπητά, νά ζήσωμε αὐτά τά συγκλονιστικά γεγονότα καί νά συναντήσωμε Τόν δι’ ἡμᾶς Παθόντα, Τόν Σταυρωθέντα καί μέχρις ἃδου ταμείων καταβάντα καί νά συναναστηθοῦμε μαζί Του, ἀπολαμβάνοντες τήν εὐφροσύνη τῆς Ἂνω Ἱερουσαλήμ, τήν ὁποίαν ἢδη γεύονται οἱ υἱοί τῆς Ἀναστάσεως, οἱ Ἃγιοι δηλαδή, οἱ ἀπ’ αἰῶνος Θεῷ εὐαρεστήσαντες, μέ πρώτη τήν Παναγία Μητέρα Του καί δική μας Μητέρα.

Θά σταθῶ γιά λίγο στήν μεγάλη καί λαμπράν ἡμέρα τῆς Ἀναστάσεως, κατά τήν ὁποία πᾶσα ἡ κτίσις λαμπροφοροῦσα, ἀγάλλεται καί χαίρει, «ὃτι Χριστός ἀνέστη καί ἃδης ἐσκυλεύθη» .

Οἱ Ἂγγελοι μέ τούς Ἁγίους ἐν Οὐρανοῖς καί μέ τούς ἐπί γῆς ἀνθρώπους, λαμπαδηφοροῦντες, λαμπροχαρμοσύνως δοξολογοῦν καί ὁμοθυμαδόν καί ἐν ἑνί στόματι, μέ ἀναστασίμους παιάνας Τόν Κύριον ὑμνολογοῦν.

Ὑπάρχει ὃμως, μιά παγίδα τοῦ διαβόλου κατ’ αὐτήν τήν λαμπράν ἡμέρα, κατά τήν μεγαλύτερη ἑορτή τῆς Ἁγίας μας Ὀρθοδόξου Ἐκκλησίας.

Πλήθη πιστῶν, χιλιάδες ἀνθρώπων, κατακλύζουν τούς Ἱερούς Ναούς καί τά προαύλια αὐτῶν καί χαιρόμεθα καί συγκινούμεθα, ὁρῶντες τό θεσπέσιον αὐτό θέαμα.