25/12/21

Το μήνυμα του Αρχιεπισκόπου Αναστάσιου για τα Χριστούγεννα


 

... Πολλοί πιστεύουν στον ιστορικό μόνον Ιησού Χριστό, ένα πρόσωπο του παρελθόντος. Δεν πιστεύουν και στον αιωνίως παρόντα Κύριο. Η χριστιανική πίστη επιμένει ότι ο Χριστός είναι πάντοτε μαζί μας, όχι μόνο στις ώρες κατανύξεως και ειρήνης αλλά και στις ημέρες της θλίψεως, της αμφιβολίας, της δειλίας, της ανησυχίας και των δοκιμασιών, που στην εποχή μας εξαπλώνει η πρωτόγνωρη πανδημία. Η συνείδηση της παρουσίας του Κυρίου Ιησού εμπνέει, παρηγορεί, ενισχύει τη βεβαιότητα ότι ο Θεός τελικά θα επέμβει την κατάλληλη στιγμή, όταν και όπως Εκείνος κρίνει.

Όμως, όσοι πιστεύουμε δεν αρκεί να αισθανόμαστε ότι δεν είμαστε μόνοι. Οφείλουμε να φροντίζουμε η θεία παρουσία να γίνεται αισθητή στο περιβάλλον μας – με τον λόγο, τα έργα, τη μαρτυρία της ζωής μας...


ΟΛΟ ΤΟ ΜΗΝΥΜΑ ΤΟΥ ΑΡΧΙΕΠΙΣΚΟΠΟΥ ΕΔΩ


Καλό παράδεισο π. Ιωάννη!

 


Σήμερα το πρωί, ανήμερα των Χριστουγέννων, έσπευσε ο πατήρ Ιωάννης Δημητρόπουλος να λειτουργήσει με τους αγγέλους ώστε ν΄ ακούσει αυθεντικά το "Δόξα εν υψίστοις Θεώ και επί γης Ειρήνη"...


Η Ιερά Σύνοδος για την απαράδεκτη ανάρτηση του καθηγητή Ηλία Μόσιαλου παραμονή των Χριστουγέννων


«Η προσβλητική ανάρτηση, φερομένη υπό το όνομα του αντιπροσώπου της Ελληνικής Δημοκρατίας σε διεθνείς οργανισμούς για τον κορονοϊό κ. Ηλία Μόσιαλου, παραμονή των Χριστουγέννων, που χλευάζει την θρησκευτική πίστη εκατομμυρίων ορθοδόξων χριστιανών της χώρας που εκπροσωπεί, και οι συναφείς διαμαρτυρίες μελών της Εκκλησίας που περιήλθαν σε γνώση μας, δίνουν την αφορμή για την γενικότερη υπόμνηση ότι, αν και το πρόσωπο του Χριστού και της Κυρίας Θεοτόκου δεν έχουν ανάγκη οποιασδήποτε ανθρώπινης υπεράσπισης έναντι των ανθρώπινων ύβρεων, οι προσβολές και επιθέσεις κατά του Χριστιανισμού θα συνεχίσουν και θα αυξάνονται κατά τον 21ο αιώνα. 

Ο φανατισμός και η έλλειψη σεβασμού στον άλλον δεν είναι αποκλειστικό χαρακτηριστικό των "θρησκειών" ή των "αλλόθρησκων", αλλά οριζόντιο γνώρισμα πολλών ανθρώπων, συντηρητικών και προοδευτικών. Είναι επίσης σαφές ότι κανένας δεν μπορεί να επικαλείται το επιχείρημα της ιδιωτικότητας για την ρατσιστική συμπεριφορά του, όταν κατέχει θέσεις κρατικής ευθύνης και εκφράζεται δημοσίως.

Ευχόμαστε Καλά Χριστούγεννα με αγάπη, μακροθυμία και προσευχή "υπέρ των μισούντων και αγαπώντων ημάς"».

Η Σοφία Χατζή διαβάζει 12 διηγήματα του Αλέξανδρου Παπαδιαμάντη

 


12 διηγήματα του Αλέξανδρου Παπαδιαμάντη 

διαβάζει η Σοφία Χατζή

Ακούστε, σε αφήγηση της Σοφίας Χατζή, 12 από τα διηγήματα του Αλέξανδρου Παπαδιαμάντη για τις μέρες των Εορτών, με υπέροχη μουσική επένδυση.

https://www.youtube.com/playlist?list=PLVOw7e45N8Ac5Tu3OFuJIIQYgsXpe-IkF


Πανευφρόσυνα Χριστούγεννα!

 


ΧΡΟΝΙΑ ΠΟΛΛΑ ΚΑΙ ΣΩΤΗΡΙΑ!

ΓΕΧΑ ΠΑΤΡΩΝ


24/12/21

EΓΚΥΚΛΙΟΣ ΧΡΙΣΤΟΥΓΕΝΝΩΝ 2021 ΣΕΒΑΣΜΙΩΤΑΤΟΥ ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΤΟΥ ΠΑΤΡΩΝ κ.κ. ΧΡΥΣΟΣΤΟΜΟΥ.

 



Παιδιά μου εὐλογημένα,

Ἡ ἑορτή τῶν Χριστουγέννων εἶναι ἡ Μητρόπολις τῶν ἑορτῶν κατά τόν ἱερό Πατέρα τῆς Ἐκκλησίας μας, Ἃγιον Ἰωάννη τόν Χρυσόστομο. Τήν λαμπρά αὐτήν ἑορτή, ἀκολουθοῦν οἱ ἂλλες μεγάλες καί λαμπρές Δεσποτικές ἑορτές. Χωρίς τήν Γέννηση, δέν θά εἲχαμε Θεοφάνεια, δέν θά εἲχαμε Μεταμόρφωση, Σταύρωση, Ἀνάσταση καί Ἀνάληψη.

Χωρίς τήν Γέννηση, πού εἶναι οὐσιαστικά ἡ κένωση τοῦ Θεοῦ, τό ἂδειασμα τοῦ Θεοῦ, ὁ Ὁποῖος ταπεινώνεται καί προσλαμβάνει τήν ἀνθρώπινη φύση, δέν θά εἲχαμε τήν σωτηρία καί τήν λύτρωση ἐκ τῆς ἀρχαίας ἀρᾶς, τῆς κατάρας δηλαδή ἀπό τήν παρακοή καί τήν ἀποστασία τῶν πρωτοπλάστων, δέν θά εἲχαμε τήν θέωση.

Ἡ κένωση δέν σημαίνει ἁπλῶς, ὃτι ὁ Ἰησοῦς Χριστός γεννήθηκε μέσα σέ ἓνα σπήλαιο πτωχός, ταπεινός, ὃτι ἒζησε τόν διωγμό καί τήν ἀδικία ἐκ μέρους τῶν ἀνθρώπων. Ἡ κένωση συνίσταται στό ὃτι ὁ ἀπερινόητος, ὁ ἂκτιστος Θεός, προσέλαβε τήν ἀνθρωπίνη φύση. Στό ὃτι τό κτιστό ἑνώθηκε μέ τό ἂκτιστο. Ἡ ἀνθρώπινη φύση ἑνώθηκε μέ τήν θεία «ἀτρέπτως, ἀσυγχύτως, ἀδιαιρέτως καί ἀχωρίστως».

Ὁ Ἀπόστολος Παῦλος ἀναφέρει χαρακτηριστικά ὃτι, ὁ Ἰησοῦς Χριστός, «ἑαυτόν ἐκένωσε μορφήν δούλου λαβών, ἐν ὁμοιώματι ἀνθρώπων γενόμενος καί σχήματι εὑρεθείς ὡς ἂνθρωπος ἐταπείνωσεν ἑαυτόν γενόμενος ὑπήκοος μέχρι θανάτου, θανάτου δέ σταυροῦ» (Πρ, Φιλιππησίους, Β’ 5-9). Δηλαδή, μέ ἁπλά λόγια, ὁ Θεός ἒγινε ἂνθρωπος καί ἐταπείνωσε τόν ἑαυτό του τόσο πού ἒφτασε μέχρι τό σταυρό καί τόν θάνατο.

Ἡ Γέννηση τοῦ Κυρίου ἡμῶν Ἰησοῦ Χριστοῦ εἶναι γεγονός ἱστορικό, τό ὁποῖο συνέβη σέ συγκεκριμένο τόπο καί χρόνο, εἶναι ὃμως καί παραμένει μυστήριο μέγα, κατά τόν ἱερόν Ὑμνογράφο τῆς Ἐκκλησίας μας:

Χριστούγεννα στο Πακιστάν

 


Τα έθιμα θυμίζουν περισσότερο το δικό μας Πάσχα. Και όμως οι Χριστιανοί στο Πακιστάν με τα κεριά στα χέρια γιορτάζουν τη γέννηση του Κυρίου στη Λαχώρη. 

(Ap/Photo/K.M. Chaudary) - ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ

Γιώργος Κυπριανού: Ο «loser» Χριστός και η Γέννησή Του για τον κόσμο

 


Σε ένα κόσμο που προωθεί την κοσμική επιτυχία και καταξίωση, την «πρωτιά» σε όλα τα επίπεδα, τον δυναμισμό, τον «τσαμπουκά», την επανάσταση και την αντίσταση, την επίμονη διεκδίκηση των δικαίων και των συμφερόντων, τον ανταγωνισμό και την αναγνώριση, την απόκτηση υλικών αγαθών με κάθε τρόπο και ηθικό κόστος, την εκδίκηση και ανταπόδοση σε κάθε πρόκληση, την επιθετικότητα και την φωνασκία, τη νευρικότητα και την εξωστρέφεια, την επιδεικτική αυτοπροβολή και την ωραιοπάθεια, έρχεται και φέτος ο Χριστός για να γεννηθεί και να μας καλέσει προς συνάντηση.

Και αναλογίζεται κανείς το πώς μπορεί ο Χριστός ο διωγμένος, ο ανέστιος και άστεγος, ο φυγάς και πρόσφυγας, της παντελούς ανέχειας και μηδαμινής αναγνωρισιμότητας, ο άγνωστος και αφανής, ο έσχατος και αδύνατος, ο ηττημένος και ποτέ αντιμαχόμενος, ο κοσμικά αποτυχημένος και προκλητικά εσωστρεφής να έχει θέση μέσα σε αυτόν τον κόσμο; Μόνο ως «loser» μπορεί να χαρακτηριστεί, ένας άνθρωπος που είναι προορισμένος μόνο για να χάνει, να μην έχει καμία προοπτική ανέλιξης, να μην έχει τίποτα άξιο να επιδείξει στη ζωή του, ένας άνθρωπος χαμένος και εντελώς ανάξιος κάθε υπόληψης  και αξίας. Αυτός είναι ο Χριστός μέσα από το φακό του διαχρονικού κοσμικού προφίλ, πόσο μάλλον του σημερινού, όπου η τεχνολογία και τα μέσα ενημέρωσης έχουν απογειώσει το κοσμικό ιδεώδες. Αυτός είναι ο Χριστός μέσα από τα φίλτρο του σύγχρονου «success story».

Κι  όμως. Ο Χριστός ήρθε για να ανατρέψει τα δεδομένα, ήρθε για να γίνει το σκάνδαλο του κόσμου και της ιστορίας, ήρθε για να αναποδογυρίσει την πυραμίδα και να θέσει στον πάτο την κορυφή και όχι το αντίστροφο. Αυτή είναι και η οδός του ευαγγελίου, η οδός της ζωής της Εκκλησίας, το ιδεώδες της ζωής των αγίων. Για τα μάτια του κόσμου πάντα θα είναι οι «losers», οι χαμένοι και ανάξιοι της ζωής. Για τα μάτια του Θεού είναι οι «εκλεκτοί» και οι «άρχοντες» του κόσμου και της αιωνίας ζωής. Με τη δύναμη στην ταπείνωση και την υπεροχή στην αποδοχή της «αδικίας», η Εκκλησία πορεύεται στους αιώνες και επιτελεί τα ανεξήγητα και ανατρεπτικά. Το πώς μια φάτνη στη μέση του πουθενά, μέσα στη βρώμα και την ακαθαρσία χώρισε την μέση στην ιστορία. Το πώς η θρησκεία ενός Θεού Εσταυρωμένου Θεού κατέκτησε «τσουναμικά» σε ελάχιστα χρόνια την ανθρωπότητα.

ΓΙΩΡΓΟΣ ΚΥΠΡΙΑΝΟΥ

Ετοιμασία για τα Χριστούγεννα

 



"Δεν ξέρω εσείς πως ετοιμάζεστε για τα Χριστούγεννα. Αν ετοιμάζεστε μόνο υλικώς, με όλο το φορτίο των αμαρτιών σας δηλ. ανεξομολόγητοι, κάνετε πολύ λάθος...

Τα Χριστούγεννα είναι κατεξοχήν πνευματική εορτή και πρέπει μαζί με όλα τα άλλα που θα υπάρξουν στο σπίτι, να υπάρχει και ο Χριστός στις ψυχές των ανθρώπων που θα καθίσουν στο Χριστουγεννιάτικο τραπέζι. Για να γίνει αυτό, θα πρέπει οι άνθρωποι να είναι εξομολογημένοι, κοινωνημένοι και να βρίσκονται εν μετανοία. Διότι ο Χριστός γεννιέται και κάθεται σε καθαρές καρδιές, σε καρδιές εξομολογημένες και μετανοημένες. 

Εάν λοιπόν θέλουμε, τα φετινά Χριστούγεννα να είναι Χριστούγεννα Θεού, φροντίστε να εξομολογηθείτε τις αμαρτίες σας, ειρηνεύσετε με τον Θεό και τους ανθρώπους. Αγαπήστε - συγχωρήστε τους ανθρώπους, πείτε την «καλημέρα» του Θεού, γράψτε, τηλεφωνήστε και μετά πάτε στην Βηθλεέμ, για να ακούσετε το «επί γης ειρήνη εν ανθρώποις ευδοκία» από τούτο τον κόσμο για τον άλλον. Αμήν."


Δημήτριος Παναγόπουλος ο Ιεροκήρυκας (1916 - 1982)


Ν. Οικονομόπουλος: Φάρμακο των ανθρώπων η θεία Κοινωνία

 


"Όταν πιστεύεις κάτι και πιστεύεις τόσο δυνατά όπως έχει να κάνει με τον Χριστό, δεν με ενδιαφέρει τίποτα. Παραμερίζω τον εαυτό μου, δεν με αφορά ο εαυτός μου. Πιστεύω τόσο πολύ σε αυτό, πιστεύω τόσο πολύ στην Θεία Κοινωνία. Πιστεύω ότι είναι το φάρμακο των ανθρώπων η Θεία Κοινωνία. Το λέω και συγκινούμαι. Θα το έκανα όπως και να ‘χει και δεν αλλάζω άποψη για αυτό"...

Από την συνέντευξη του τραγουδιστή Ν. Οικονομόπουλου 

στην εκπομπή Ενώπιος Ενωπίω 23/12/2021

21/12/21

Ν. Κατσιάπη: Τα δώρα της ζητιάνας

 


Μικρές ιστορίες του χθες και του σήμερα


Βγήκε από την πόρτα του διαμερίσματος, κλείδωσε βιαστικά και κατευθύνθηκε προς το ασανσέρ. Στα χέρια της κρατά το καροτσάκι της λαϊκής, την τσάντα της ανακύκλωσης και το τσαντάκι «μπανάνα». Πρέπει επειγόντως να φυτρώσει ένα τρίτο χέρι κάπου ανάμεσα στον ώμο και στο θώρακα, μπας και καταφέρει και κουμπώσει τη μπανάνα γύρω από τη μέση της. Στη λαϊκή δεν κυκλοφορεί ποτέ με τσάντα ώμου ούτε φυσικά με το πορτοφόλι και το κινητό στο χέρι. Όλο και κάποιος ζητιάνος θα βρεθεί από το πουθενά για να καταλήξει το πορτοφόλι στο … πουθενά. Κάποια στιγμή επιτέλους τα καταφέρνει! Έτοιμη πλέον, πατάει με δύναμη το μπουτόν του ασανσέρ.

Περιμένει … Περιμένει κι άλλο … Το μπουτόν δε λέει να ανάψει κόκκινο. Ξαναπατά με δύναμη και σχεδόν ταυτόχρονα, με διαφορά dt, το μάτι της πέφτει στο μικρό χαρτάκι που ’χει κολλήσει με ένα λευκοπλάστ η διαχειρίστρια η Διαμάντω που ’ναι -τι άλλο;- αποκλειστική νοσοκόμα στο Πανεπιστημιακό νοσοκομείο της πόλης τους. Διαβάζει: «ΒΛΑΒΙ» - το ι με γιώτα!  Δεν ξέρει με τι από όλα συγχύστηκε περισσότερο, με τη βλάβη ή με την ανορθογραφία (έχει ένα θεματάκι με δαύτη, τόσο που στα διαγωνίσματα της Φυσικής διορθώνει εκτός από του Νόμους του Νεύτωνα και τα ορθογραφικά λάθη των μαθητών!).

Πρέπει να κατέβει σκαλιά πέντε ορόφων! «Για να δούμε αν είμαι καλή στην προπαίδεια» λέει με το νου της. 5Χ20=100, 5Χ2=10, 100+10=110! Χριστέ μου! Γιατί πρέπει να κατέβει εκατόν δέκα σκαλιά; Και γιατί πρέπει τα Σάββατα το ασανσέρ να παθαίνει «ευλάβεια» (έτσι το ’λεγε η συγχωρεμένη η θεια η Μαρουσώ όταν ήθελε να τους χαλαρώσει σε στιγμές έντασης); Ούτε η ανάμνηση της θειας Μαρουσώς ούτε η σκέψη της ευκαιρίας για Γυμναστική δεν κατάφεραν να της φτιάξουν τη διάθεση. Και καλά το κατέβασμα. Πώς θα ανεβάσει στην επιστροφή στον 5ο όροφο δύο κιλά μανταρίνια, ενάμιση κιλό σπανάκι, λίγες καυκαλήθρες (το ξέρει δεν έχουν βάρος, αλλά αν γείρουν από τη σακούλα και πέσουν και αναγκαστεί να τρέξει να τις πιάσει;), μισό κιλό πράσο, τρία κιλά πατάτες, ένα λάχανο κι ένα κουνουπίδι;

Έχει κατέβει ήδη έναν όροφο, αλλά από τα νεύρα της δεν το πήρε χαμπάρι. Ούτε που της πέρασε από το μυαλό πως μπορεί σε μια ώρα που θα έχει γυρίσει από τη λαϊκή, μπορεί να έχει έλθει ο ασανσεράς και η «ευλάβεια» να έχει λήξει μαζί με τη «ΒΛΑΒΙ» της Διαμάντως. Αλλά έτσι συμβαίνει συνήθως. Η πιο μικρή δυσκολία μεγεθύνεται, τόσο που της μαυρίζει τα πάντα.

Τα κέρδη της προσευχής

 


Μια γυναίκα ρωτήθηκε κάποτε:

- Τι κερδίζετε από το να προσεύχεστε στον Θεό τακτικά;

Εκείνη απάντησε:

- Συνήθως ′′ δεν κερδίζω τίποτα ", αλλά μάλλον ′′ χάνω πράγματα ".

Και ανέφερε όλα όσα έχασε προσευχόμενος στον Θεό τακτικά:


Έχασα την περηφάνια μου.

Έχασα την υπεροψία μου.

Έχασα την απληστία.

Έχασα την επιθυμία μου.

Έχασα τον ′′ θυμό ′′ μου.

Έχασα τον πόθο.

Έχασα την ευχαρίστηση να λέω ψέματα.

Έχασα τη γεύση της αμαρτίας.

Έχασα την ανυπομονησία, την απελπισία και αποθάρρυνση.

Μερικές φορές προσευχόμαστε, όχι για να κερδίσουμε κάτι, αλλά για να χάσουμε πράγματα που δεν μας επιτρέπουν να μεγαλώσουμε πνευματικά.

Η προσευχή εκπαιδεύει, δυναμώνει και θεραπεύει.

Η προσευχή είναι το κανάλι που μας συνδέει απευθείας με τον Θεό.



Από το Χριστουγεννιάτικο Μήνυμα του Οικουμενικού Πατριάρχη

 


... Μέ λάβαρον τήν ἐν Χριστῷ «ἄλλην πλᾶσιν» τοῦ ἀνθρώπου καί τήν ἀνακαίνισιν συμπάσης τῆς κτίσεως, ἡ Ἐκκλησία δίδει καί σήμερον τήν καλήν μαρτυρίαν ἔναντι ὅλων τῶν ἐξελίξεων, αἱ ὁποῖαι ἀπειλοῦν τήν ἱερότητα τοῦ ἀνθρωπίνου προσώπου καί τήν ἀκεραιότητα τῆς δημιουργίας, βιοῦσα καί κηρύττουσα τήν ἀλήθειαν τῆς γνησίας πνευματικῆς ζωῆς καί τόν πολιτισμόν τῆς ἀγάπης καί τῆς ἀλληλεγγύης.

Διδοῦσα λόγον «περὶ τῆς ἐν ἡμῖν ἐλπίδος», οὐδόλως θεωρεῖ τόν σύγχρονον πολιτισμόν ὡς τήν νέαν ἁμαρτόζωον Νινευί, ἐπικαλουμένη ὡς ὁ Ἰωνᾶς τήν θείαν μῆνιν ἐπ᾿ αὐτόν καί τόν ἀφανισμόν του, ἀλλά ἀγωνίζεται διά τήν ἐν Χριστῷ μεταμόρφωσιν αὐτοῦ.

Ἀπαιτεῖται εἰς τήν ἐποχήν μας ποιμαντική φαντασία, διάλογος ὄχι ἀντίλογος, μετοχή ὄχι ἀποχή, συγκεκριμένη πρᾶξις ὄχι ἀπόκοσμος θεωρία, δημιουργική πρόσληψις ὄχι γενική ἀπόρριψις.

Ὅλα αὐτά δέν λειτουργοῦν εἰς βάρος τῆς πνευματικότητος καί τῆς λατρευτικῆς ζωῆς, ἀλλά ἀναδεικνύουν τήν ἀδιάσπαστον ἑνότητα τῆς λεγομένης «καθέτου» καί «ὁριζοντίου» διαστάσεως τῆς ἐκκλησιαστικῆς παρουσίας καί μαρτυρίας. Πιστότης εἰς τήν παράδοσιν τῆς Ἐκκλησίας δέν εἶναι ἐγκλωβισμός εἰς τό παρελθόν, ἀλλά ἀξιοποίησις τῆς πείρας τοῦ παρελθόντος προσφυῶς ἐν τῷ παρόντι...


Όλο το Μήνυμα του Οικουμενικού Πατριάρχη κ. Βαρθολομαίου εδώ


Η Αληθινή Ιστορία των Χριστουγέννων

 



Φ. Κόντογλου: «Φυλάξτε τα συνήθεια μας, γιορτάστε όπως οι πατεράδες σας...»

 



... Ἀδέλφια μου, φυλάξτε τά ἑλληνικά συνήθειά μας, γιορτάστε ὅπως γιορτάζανε οἱ πατεράδες σας, καί μή ξεγελιώσαστε μέ τά ξένα κι ἄνοστα πυροτεχνήματα. Οἱ δικές μας οἱ γιορτές ἀδελφώνουν τούς ἀνθρώπους, τούς ἑνώνει ἡ ἀγάπη τοῦ Χριστοῦ. Μήν κάνετε ἐπιδείξεις. «Εὐφράνθητε ἑορτάζοντες». Ἀκοῦστε τί λένε τά παιδάκια πού λένε τά κάλαντα: «Καί βάλετε τά ροῦχα σας, εὔμορφα ἐνδυθῆτε, στήν ἐκκλησίαν τρέξετε, μέ προθυμίαν μπῆτε, ν’ ἀκούσετε μέ προσοχήν ὅλην τήν ὑμνωδίαν, καί μέ πολλήν εὐλάβειαν τήν θείαν λειτουργίαν. Καί πάλιν σάν γυρίσετε εἰς τό ἀρχοντικόν σας, εὐθύς τραπέζι στρώσετε, βάλτε τό φαγητόν σας. Καί τόν σταυρόν σας κάνετε, γευθῆτε, εὐφρανθῆτε. Δόστε καί κανενός φτωχοῦ ὅστις νά ὑστερῆται». Ἀθάνατη ἑλληνική φυλή! Φτωχή μά ἀρχοντομαθημένη, βασανισμένη, μά χαρούμενη καί καλόκαρδη περισσότερο ἀπό τούς εὐτυχισμένους τῆς γῆς, πού τούς μαράζωσε ἡ καλοπέραση...


ΟΛΟ ΤΟ ΚΕΙΜΕΝΟ ΤΟΥ ΚΟΝΤΟΓΛΟΥ ΕΔΩ


ΚΑΡΑΓΕΩΡΓΙΟΥ-ΠΑΠΙΣΤΑ ΣΤΑΜΑΤΙΑ: DONUS

 


«Dönüş» σημαίνει «επιστροφή». Επιστροφή στην αλήθεια· την ιστορική, την προσωπική, την πνευματική.

Με όχημα τα ντοκουμέντα της ίδιας της Τουρκίας και των συμμάχων της, η επιβεβλημένη ιστορική «πραγματικότητα» κατακρημνίζεται. Γενοκτονίες και διωγμοί την έχουν σημαδέψει βαθιά. Το «χτίσιμο» της νέας ταυτότητας αποδεικνύεται πολύ αιματηρό. Η ανατροπή της ιστορικής γνώσης δεν είναι η μόνη που καλούνται να βιώσουν οι ήρωες. Έχει επιπτώσεις και στη δική τους πορεία. Το δίλημμα γίνεται ζωτική αναμέτρηση. Αν θα επιλέξουν να βαδίσουν τον δρόμο της επιστροφής. Κάποιοι το τόλμησαν. Κάποιοι άλλοι, όχι…

Ένα ιστορικό μυθιστόρημα για την κρίση ταυτότητας στη σύγχρονη Τουρκία, που έχει τις ρίζες της στο αιματηρό ιστορικό παρελθόν. Αυτό που τα τελευταία 100 χρόνια επιμελώς κρύβεται «κάτω από το χαλί».


DONUS

Συγγραφέας: ΚΑΡΑΓΕΩΡΓΙΟΥ-ΠΑΠΙΣΤΑ ΣΤΑΜΑΤΙΑ

Εκδόσεις: ΕΑΡ

Σελίδες: 680

Έκδοση: 1η

Κωδικός: 05-116

18/12/21

Ετήσιο Μνημόσυνο π. Γαβριήλ Αθανασιάδη



 

Ἡ Πάτρα στέλνει τήν ἀγάπη της στήν μακρυνή Κανάγκα

 


Ὁ Λαός τῶν Πατρῶν ἔστειλε γιά μιά ἀκόμη φορά τήν προσφορά τῆς ἀγάπης του στήν Ἱεραποστολική Μητρόπολη τῆς Κανάγκας, ὅπου ὑπηρετεῖ καί διακονεῖ μέ τήν πατρική εὐχή καί εὐλογία τοῦ Μακαριωτάτου Πάπα καί Πατριάρχου Ἀλεξανδρείας κ. Θεοδώρου, μέ αὐτοθυσιαστική ἀγάπη ὁ δικός μας Κληρικός, ὁ Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης Κανάγκας κ. Θεοδόσιος.

Εἴκοσι πέντε τόνοι ἀπό εἴδη πρώτης ἀνάγκης, συνεκεντρώθησαν καί μέ κοντέινερ, ἐστάλησαν στήν Ἱερά Μητρόπολη Κανάγκας.

Ἐργάστηκαν γι’ αὐτό, μέ τίς εὐλογίες τοῦ Σεβασμιωτάτου Μητροπολίτου Πατρῶν κ.κ. Χρυσοστόμου, ὁ Πρόεδρος τοῦ Ἱεραποστολικοῦ Συλλόγου «ὁ Ἱερός Χρυσόστομος», κ. Εὐστάθιος Μαλάκης καί τά μέλη τοῦ Ἱεραποστολικοῦ Συλλόγου καί πολλοί ἀδελφοί μας, πού στηρίζουν παντοιοτρόπως τὀ ἱεραποστολικό ἔργο.

Ὁ Σεβασμιώτατος πρό τῆς ἀναχωρήσεως τῆς ἀποστολῆς αὐτῆς στήν Κανάγκα, μετέβη στόν τόπο τῆς συγκεντρώσεως τῶν  ἀγαθῶν καί εὐλόγησε τήν ὅλη ἐργασία καί τούς ἱεραποστολικά ἐργαζομένους ἀδελφούς.

Ἡ Ἱερά Μητρόπολις εὐχαριστεῖ ὅλους ὅσοι ἔρχονται ἀρωγοί στήν ἱεραποστολική αὐτή ἐργασία καί προσφορά τῆς Ἱερᾶς Μητροπόλεως.

Μαρίνα Ριζογιάννη: Από το «ωσσανά», στο «σταύρωσον»

 


Στην εποχή μας βιώνουμε την αβασάνιστη μετάβαση από το «ωσσανά» στο «σταύρωσον». Πέρυσι χειροκροτούσαμε γιατρούς και νοσηλευτές που έδιναν μάχη στην πρώτη γραμμή της πανδημίας. Φέτος αμφισβητούμε την παρεχόμενη περίθαλψη και τους τυλίγουμε σε κόλλες εξώδικων διαμαρτυριών.

Το ίδιο αβασάνιστα σπεύσαμε να σταυρώσουμε έναν άνθρωπο που στην πορεία της ζωής του μόνο αγαθούς καρπούς έσπειρε και ευχόμαστε να συνεχίσει. Αναφέρομαι στον Μητροπολίτη Αιτωλοακαρνανίας κ.κ. Κοσμά.

Αυτά που μέχρι τώρα ίσχυαν στις ανθρώπινες σχέσεις ήταν ότι όταν κάποιος συνάνθρωπός μας δίνει μάχη για τη ζωή του ενδείκνυται να λέμε ένα λόγο αγάπης και συμπαθείας. Όλα αυτά όμως παραβιάστηκαν στην περίπτωση του ανθρώπου που σε όλη του τη ζωή δεν δίδαξε απλώς την αγάπη για τον συνάνθρωπο αλλά την προσέφερε ολόψυχα.

Όσοι είχαμε την τύχη να γνωρίσουμε τον πατέρα Κοσμά, ξέρουμε πως ακόμα και μετά την ενθρόνισή του ως Μητροπολίτη, ποτέ δεν έβγαλε από πάνω του το ράσο της παραδειγματικής ταπείνωσης και αγάπης. Το μόνο του περιουσιακό στοιχείο που διέθετε και διαθέτει είναι το ράσο του.

Εργαζόταν νυχθημερόν ως πατέρας στην περιφέρειά του και μεριμνούσε για το ποίμνιό του αδιαφορώντας για τη σωματική του εξουθένωση. Δεν αποσκοπούσε ούτε στη δόξα, ούτε στην κοσμική αναγνώριση, ούτε στις δημόσιες σχέσεις, ούτε στην απόκτηση χρημάτων. Άλλωστε, είχε φροντίσει από πολύ μικρός να απαλλαγεί από όλα τα βαρίδια της ύλης και του κόσμου. Άρθρωνε λόγο για να φανερώσει την εκκλησιαστική αλήθεια και να την υπηρετήσει χωρίς υπεκφυγές, υπολογισμούς και εκπτώσεις που θα του εξασφάλιζαν μια καλή θέση μέσα στους εκκλησιαστικούς και πολιτικούς κύκλους. Τον απασχολούσε να έχει καθαρή τη συνείδησή του έναντι του Θεού και του ποιμνίου του.

Τα παραπάνω τα γνωρίζουν άπαντες. Φαίνεται ότι τα λησμόνησαν όταν βρέθηκε στην κλίνη του ασθενούς και τα βέλη της αναλήθειας και της συκοφαντίας άρχισαν να εκτοξεύονται από παντού. Ακούστηκαν και γράφτηκαν πολλά ψεύδη για τον συγκεκριμένο άνθρωπο. Κι εμείς οι υπηρετούντες την ενημέρωση το γνωρίζουμε πολύ καλά. Στα δικά μας γραφεία έφταναν οι ανακοινώσεις Τύπου της Μητροπόλεως Αιτωλοακαρνανίας μέσω των οποίων ο κ. Κοσμάς τόνιζε την ανάγκη να λαμβάνουμε μέτρα για την πανδημία,  να εμπιστευόμαστε την επιστημονική κοινότητα.

Πώς λοιπόν τον εντάξαμε στις τάξεις των αρνητών;

Μήπως στο σημείο αυτό έπρεπε οι ιερείς της Αιτωλοακαρνανίας που παραβίασαν  τις εντολές του Μητροπολίτη τους, τον οποίο μάλιστα αποκαλούσαν «ολιγόπιστο» επειδή ζητούσε να λαμβάνονται μέτρα προστασίας στις εκκλησίες, να αναλάβουν τις ευθύνες τους; Γιατί όλοι αυτοί  σιωπούν ; Προφανώς δεν είναι άξιοι αυτού του ποιμένα και της αγαπητικής στάσης που είχε απέναντί τους.

Κι αυτό δεν αφορά μόνον αυτούς τους ιερείς, αλλά και τον λαό και τους φορείς της περιοχής. Πώς επέτρεψαν να ακουστεί πανελλαδικά ότι ο δικός τους πατήρ Κοσμάς, πήρε τη θέση άλλου ασθενούς σε Μονάδα Εντατικής Θεραπείας – κάτι το οποίο δεν ίσχυε καθώς ο ασθενής αυτός νοσηλεύτηκε στη ΜΕΘ Ιωαννίνων; Πώς επέτρεψαν να ακουστεί κάτι τέτοιο όταν γνωρίζουν στην πράξη ότι θα έδινε τη ζωή του για κάθε άνθρωπο ότι θεωρούσε τον εαυτό του κατώτερο πάντων και ανάξιο όλων;

ΑΠΟ ΤΗΝ ΕΦΗΜΕΡΙΔΑ ΠΕΛΟΠΟΝΝΗΣΟΣ 12.12.21

14/12/21

Σεβ. Μητροπολίτου Ναυπάκτου καί Ἁγίου Βλασίου Ἱεροθέου: Χάραγμα τοῦ ἀντιχρίστου καί ἡ σφραγίδα τοῦ Χριστοῦ

 


Ἀπό τήν ἀρχή τῆς ἱερατικῆς μου διακονίας, δηλαδή πρίν 50 χρόνια, καί μάλιστα τήν δεκαετία τοῦ 1970, καί στήν συνέχεια, γινόταν πολύς λόγος, μέ ἐπίδραση ἀκραίων προτεσταντικῶν ὀργανώσεων τῆς Ἀμερικῆς, γιά τήν ἔλευση τοῦ Ἀντιχρίστου πού θά σφραγίση τούς Χριστιανούς, γιά τό ὅτι ὁ ἀντίχριστος ἦλθε ἤ πρόκειται σύντομα νά ἔλθη, μέ παρερμηνεία τῶν σχετικῶν χωρίων τῆς Ἀποκαλύψεως τοῦ Εὐαγγελιστοῦ Ἰωάννου.

Τότε κάθε νέο πού εἰσαγόταν στήν κοινωνία, κάθε νέα ἀνακάλυψη τῆς ἐπιστήμης καί τῆς τεχνολογίας, κάθε νέος τρόπος διακίνησης τῶν προϊόντων μέ γραμμωτό κώδικα (bar code) καί προστασίας τῆς κοινωνίας, μέ νόμους γιά τίς ταυτότητες, τά διαβατήρια, τούς ἑνιαίους ἀριθμούς χαρακτηριζόταν ὡς ἐμφάνιση τοῦ ἀντιχρίστου ἤ τῶν προδρόμων του, καί καθένας πού ἔκανε χρήση αὐτῶν τῶν νέων ἐπιτηδευμάτων, θεωρεῖτο ἀπό μερι­κούς συντηρητικούς ὅτι δέχθηκε τό σφράγισμα τοῦ ἀντιχρίστου καί ἦταν ὁπαδός του.

Αὐτό συνεχίστηκε καί τά ἑπόμενα χρόνια. Τά ἴδια γράφονται καί λέγονται καί σήμερα γιά τά φάρμακα, τά ἐμβόλια πού χρησιμοποιοῦνται ἐναντίον τοῦ κορω­νοϊοῦ, συνεχίζοντας ὅλη αὐτήν τήν συζήτηση πού γινόταν τίς δεκαετίες τοῦ 1970 καί 1980, ὅτι δηλαδή ὁ ἀντίχριστος μέ αὐτά σφραγίζει τούς ἀνθρώπους καί τούς ἀπομακρύνει ἀπό τόν Χριστό.

Εἶναι καί αὐτό μιά μέθοδος τοῦ διαβόλου ὥστε νά γίνεται συνεχῶς λόγος γι’ αὐτόν, νά ἀσχολοῦνται ὅλοι μαζί του, νά παραπλανᾶ τόν νοῦ τους καί νά τούς ἔχει συνέχεια δούλους του, καί μάλιστα νά ὑπερτιμοῦν τήν δύναμή του καί συγχρόνως νά μήν ἀσχολοῦνται καθόλου μέ τόν Χριστό. Ὄντως, φοβερή καί σατανική πλάνη!!

Koντά στούς πλημμυροπαθεῖς ὁ Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης Πατρῶν κ.κ. Χρυσόστομος

 


Ἡ σφοδρή κακοκαιρία καί οἱ πολλές καί ἀπότομες βροχοπτώσεις ἒπληξαν τήν Ἀχαΐα, ἰδιαιτέρως τήν περιοχή τῆς Δυτικῆς Ἀχαΐας, μέ ἀποτέλεσμα νά πλημμυρίσουν σπίτια καί καλλιέργειες , νά καταστραφοῦν καΐκια, νά πληγῇ ἡ περιοχή ὃπου κατοικοῦν πολλοί Ρομά καί νά μείνουν ἂνθρωποι ἂστεγοι.

Ὁ Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης Πατρῶν κ.κ. Χρυσόστομος ἐπεσκέφθη τίς πληγεῖσες περιοχές μεταφέροντας τρόφιμα καί ἂλλα εἲδη πρώτης ἀνάγκης στούς κατοίκους, συνοδευόμενος ἀπό τόν Άρχιερατικό Ἐπίτροπο Δύμης Πρωτ. π. Ἀπόστολο Δημητρόπουλο, τόν Δήμαρχο Δυτικῆς Ἀχαΐας κ. Σπυρίδωνα Μυλωνᾶ, τόν Πρόεδρο τῆς Τ. Κ. Κάτω Ἀχαΐας κ. Εὐάγγελο Τησαρχόντος, τόν Ἀντιδήμαρχο κ. Σπυρίδωνα Σταυρογιαννόπουλο καί τήν Πρόεδρο τῆς Κοινοφελοῦς Ἐπιχείρησις Δήμου Δυτικῆς Ἀχαΐας κ. Ροδία Καραμπελιά καί ἂλλους ἀπό τήν τοπική αὐτοδιοίκηση. Συνομίλησε μέ τούς ἐμπεριστάτους ἀδελφούς, ἐπισκεφθείς πολλούς ἐξ’ αὐτῶν κατ’ οἶκον, ὃπως καί τό κλειστό γήπεδο τῆς Κάτω Ἀχαΐας, ὃπου φιλοξενοῦνται πλημμυροπαθεῖς ἀδελφοί μας καί συνεργάστηκε μέ τόν κ. Δήμαρχο γιά τίς περαιτέρω ἐνέργειες πρός βοήθεια τῶν πληγέντων ἐκ τῆς μεγάλης νεροποντῆς.

Ὁ Σεβασμιώτατος ὃταν ἒφθασε στίς Ἁλυκές Κάτω Ἀχαΐας ἀνέπεμψε δέηση ὑπέρ τῶν πλημμυροπαθῶν στόν Ἱερό Ναό τοῦ Ἁγίου Νικολάου καί ὓστερα ἐπεσκέφθη ἁλιεῖς στήν παραλία, πού ὑπέστησαν τά καΐκια τους ζημιές καί τούς μίλησε πατρικά καί ἐπιστηρικτικά. Τούς διεβεβαίωσε δέ, ὃπως καί ὃλους τούς πληγέντας, ὃτι ἀπό τήν πλευρά τῆς τοπικῆς Ἐκκλησίας θά γίνουν οἱ ὃποιες ἐνέργειες σέ συνεργασία μέ τούς τοπικούς ἁρμοδίους Φορεῖς γιά τήν ἀντιμετώπιση αὐτῆς τῆς ἐκτάκτου ἀνάγκης καί δυσκολίας.




ΑΣΤΡΟΝ ΗΔΗ ΑΝΑΤΕΤΑΛΚΕΝ – ΑΝΘΟΛΟΓΙΑ ΧΡΙΣΤΟΥΓΕΝΝΙΑΤΙΚΩΝ ΥΜΝΩΝ (CD)

 


Ήταν πριν είκοσι αιώνες όταν εκείνη τη νύχτα, την πιο μεγάλη και παράδοξη στην ιστορία του κόσμου, ανέτειλε το πιο λα­μπρό και μοναδικό Αστέρι: ο σαρκωθείς Κύριος. Αυτόν τον Αστέρα και την ανατολή, τη Σάρκωσή Του, επιζητεί στον παρόντα ψηφιακό δίσκο (CD) να υμνήσει η χορωδία της Χριστιανικής Φοιτητικής Δράσης με την ψαλμώδηση αυτής της ανθολογίας χριστουγεννιάτικων ύ­­μνων.

Η ανθολογία αυτή περιλαμβάνει ύμνους προεόρτιους και ύμνους της κυριωνύμου η­­μέρας. Η έκδοση περιλαμβάνει και βιβλιαράκι με τους ύμνους στο πρωτότυπο κείμενο και με μετάφραση στη δημοτική.


12/12/21

Πάνω από 1.000.000 τα διαπιστωμένα κρούσματα στη χώρα μας

 



Με τον συνολικό αριθμό των κρουσμάτων στη χώρα μας από την αρχή της πανδημίας να ξεπερνά σήμερα (12.12.21) το 1.000.000 και τις απώλειές μας μια ανάσα μακριά από τις 20.000, κάποιοι επιμένουν ακόμα να μην αντικρίζουν τη θλιβερή πραγματικότητα.

Μιλούν για γριπούλα που οι σκοτεινές δυνάμεις εκμεταλλεύονται για να τρομοκρατήσουν την ανθρωπότητα, αρνούνται στοιχειώδη μέτρα προφύλαξης, αμφισβητούν την χρησιμότητα των εμβολίων, αποδέχονται και διαδίδουν ασύστολα fake news, αρνούνται να επισκεφτούν νοσοκομείο, όταν νοσηλεύονται αντιδρούν στις υποδείξεις των γιατρών και άλλα τέτοια ωραία... Παράνοια!

Καλά Χριστούγεννα!

Η μοναδική φάτνη των Μετεώρων


Το γύρο του κόσμου κάνει η τοποθέτηση της μοναδικής φάτνης σε όλο τον κόσμο… που βρίσκεται μέσα σε βράχο των Μετεώρων. Για να θυμίζει σε όλους τη μεγάλη γιορτή των Χριστουγέννων που πλησιάζει.

Την ίδια στιγμή κάποιοι Ευρωπαίοι φίλοι μας ζητούν να αντικατασταθεί η ευχή ΚΑΛΑ ΧΡΙΣΤΟΥΓΕΝΝΑ με την ευχή ΚΑΛΕΣ ΓΙΟΡΤΕΣ για να μην νιώθουν άβολα όσοι δεν πιστεύουν. Μια πρόταση πέρα από κάθε λογική...

 


12 Δεκεμβρίου: Μνήμη Μητροπολίτου ΣΕΒΑΣΤΙΑΝΟΥ

 

«Το ημερολόγιο θυμίζει ότι σήμερα, 12 Δεκεμβρίου 1994, η Εκκλησία τιμά τη μνήμη του Αγίου Σπυρίδωνα. Στα Ιωάννινα, πρωτεύουσα της Ηπείρου, το πρωινό είναι παγερό. Τη λίμνη Παμβώτιδα σκεπάζει πυκνή ομίχλη. Το τοπίο, γενικά, μελαγχολικό. Η πόλη ξυπνάει σιγά-σιγά από τον βραδυνό ύπνο της. Οι δείκτες του εντοιχισμένου ρολογιού στο Πανεπιστημιακό Νοσοκομείο Ιωαννίνων δείχνουν επτά παρά είκοσι πέντε. Αυτήν ακριβώς την ώρα παύει να χτυπά η γλυκιά καρδιά του Σεβαστιανού. Τα καθάρια μάτια του σφαλίζουν. Παύουν να αντικρίζουν τους φτωχούς και περιφρονημένους. Τα σεμνά χέρια του παύουν να υψώνονται ικετευτικά, παρακαλώντας τον Θεό για το λυτρωμό της Βορείου Ηπείρου. Η ευθαρσής γλώσσα του παύει να μολογάει το δίκαιο των αδικημένων. Ο ξάστερος νους του παύει να συλλαμβάνει τους καημούς και τους πόθους των Βορειοηπειρωτών. Ο σεπτός Σεβαστιανός παύει να υπάρχει στη γη. Περνάει από το χειμώνα των βασάνων στην άνοιξη της αιωνιότητας. Στην ωραιότητα του παραδείσου….Ο σταυραετός της Ορθοδοξίας και του Ελληνισμού Σεβαστιανός, με το φωτεινό πέρασμά του, κέρδισε “το βασίλειο της ευπρέπειας και το διάδημα του κάλλους εκ χειρός Κυρίου”. 

Ήταν όσιος. Η συμπαράστασή του προς τους αδελφούς μας της Βορείου Ηπείρου τον έκανε και μάρτυρα. Ήταν πράος. Η αγωνία του για τους Βορειοηπειρώτες τον έκανε και μαχητή. Ήταν άνθρωπος προσευχής. Η αδικία σε βάρος τους τον έκανε και ομολογητή. Η πειστική φωνή του ξανέμισε σ΄ όλη την υφήλιο σαν λάβαρο Ανάστασης και ξεσήκωσε την κοινή γνώμη ανά τα πέρατα της Οικουμένης υπέρ των Βορειοηπειρωτών. Στην εξαϋλωμένη αγιορείτικη μορφή του ενσάρκωσε το ανυπότακτο ράσο, το ασίγαστο καριοφίλι και το επαναστατικό κήρυγμα. Με τη σωφροσύνη του, την ψυχική αρχοντιά του και την ακλόνητη πίστη του υψώθηκε ως σύμβολο ηθικής. Μπροστά στο φέρετρό του έκλαψαν η Ορθοδοξία και η Ρωμιοσύνη. Μπορεί να απουσιάζουν το στόμα, η φωνή ο πύρινος λόγος του. Αλλά δεν απουσιάζει εκείνος. Ο Σεβαστιανός είναι και τώρα παρών. Ενεργητικά παρών, έστω και εάν είναι θαμμένος στη Μολυβδοσκέπαστο. Τον εσωτερικό θησαυρό του δεν τον άγγιξαν ο θάνατος και ο χρόνος. Τουναντίον τον φανέρωσαν και τον μεγέθυναν. Ο Σεβαστιανός έχει τη μοναδική δυνατότητα να στέκεται ολόρθος στο σήμερα, να ακούει τον παλμό της Εκκλησίας και να βλέπει στα μάτια τα νέα παιδιά, που αναζητούν τη δική του εκκλησιαστικότητα.…

Πίσω του άφησε ένα φως. Μια ταυτότητα Ποιμένα γνήσιου. Μια απόδειξη Πατέρα αληθινού. Μια διαδρομή νίκης, που θα φανερώσει στις διάδοχες γενιές πως στη δύση του εικοστού αιώνα έλαμψε στο στερέωμα ένα στιλπνό αστέρι.... Τ' όνομά του ξέφυγε πλέον από την αρμοδιότητα της τόσο τέλειας ταπεινοφροσύνης του. Ανήκει στην Εκκλησία. Ανήκει στην Πατρίδα. Ανήκει σε όλους μας».


Ηλία Γρ. Μάκου, "Φτερωτός Άγγελος", εκδ. Αρμός, 

Αθήνα 2006, σελ. 104-105, 9-10, 220-221

Κάλεσμα στο Δείπνο

 


Αγαπητοί φίλοι,

Το γεγονός ότι οι προσκεκλημένοι, επικαλούμενοι διάφορες δικαιολογίες, αρνήθηκαν να πάνε στο δείπνο δεν ματαίωσε το Δείπνο ούτε ακύρωσε την πρόσκληση. Βρέθηκαν άλλοι, περιφρονημένοι και καταφρονεμένοι, που πήγαν και γεύτηκαν πλουσιοπάροχα την αγάπη του οικοδεσπότη.

Αναμφίβολα η πρόσκληση για το Δείπνο της Βασιλείας του Θεού είναι προσωπική αλλά και διαχρονική. Ας μην αφήσουμε τις φροντίδες  της ζωής μας, τις επαγγελματικές ή οικογενειακές μας υποχρεώσεις να μας στερήσουν τα πάντα.


Πατρῶν Χρυσόστομος: «Ὁ Ἱερεύς εἶναι ἡ σάλπιγξ τοῦ Κυρίου γιά τό προσκλητήριο στό Σωτήριο Δεῖπνο».

 


Στόν Ἱερό Ναό τοῦ Ἁγίου Ἀποστόλου Ἀνδρέου Πατρῶν, ἐλειτούργησε, τήν Κυριακή, 12.12.2021, ὁ Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης Πατρῶν κ.κ. Χρυσόστομος καί ἐχειροτόνησε Πρεσβύτερο, τόν εὐλαβέστατο Διάκονο Γεώργιο Γοῦτσο.

Ἀπευθυνόμενος πρός τόν χειροτονηθέντα Πρεσβύτερo, τόν συνεχάρη γιά τήν ὑψίστη τιμή καί εὐλογία πού ἒλαβε ἀπό τόν Θεό, νά καταστῇ λειτουργός τῶν θείων καί Φρικτῶν Μυστηρίων καί μίλησε γιά τό μέγα Δεῖπνο στό ὁποῖο μᾶς καλεῖ ὁ μέγας Οἰκοδεσπότης.

Μεταξύ τῶν ἂλλων, εἶπε ὁ Σεβασμιώτατος:

«Αὐτονόητον τυγχάνει ὃτι ἡ σημερινή εὐαγγελική περικοπή ἀναφέρεται στό Μέγα Δεῖπνο, δηλ. στή Θεία Εὐχαριστία καί στόν Πανάγιο Ἀμνό, τόν μέγαν Οἰκοδεσπότη, ὁ ὁποῖος προσκαλεῖ στό Δεῖπνο.

Ὁ Κύριος ἀπέστειλε τόν δοῦλον Αὐτοῦ νά φωνάξῃ τούς κεκλημένους, ὣστε νά ἀπολαύσουν τῆς χαρᾶς συνευφραινόμενοι μετά τοῦ φιλοξένου Οἰκοδεσπότου.

Δυστυχῶς στήν πρόσκληση αὐτή τοῦ Ἰησοῦ Χριστοῦ ὑπῆρξαν πολλοί ἀρνηταί.

Πρῶτον: Οἱ δοῦλοι τῶν αἰσθητῶν. Οἱ σκλαβωμένοι στήν ὓλη. Αὐτοί ἀρνοῦνται νά προσέλθουν καί νά ἐκκλησιασθοῦν.

Δεύτερον: Οἱ δοῦλοι τῆς ἐργασίας. Οἱ φιλάργυροι. Ἡ ἐργασία γι’ αὐτούς, ἡ δουλειά τους δηλαδή, ἒχει γίνει δουλεία καί τούς κρατάει δεμένους στά ψεύτικα, μάταια καί χωματένια πράγματα. Δέν μποροῦν νά ἀποδεσμευτοῦν, ὣστε νά δώσουν χρόνο στή λατρεία τοῦ Θεοῦ καί νά ὑπηρετήσουν τήν ψυχή τους, ἡ ὁποία ἀσφυκτιᾶ μέσα στό γήινο περίβλημά της, στό ὁποῖο αὐτοί τήν ἒχουν ἀποκλείσει.

Τρίτον: Οἱ δοῦλοι τῶν ἡδονῶν καί τῶν αἰσθήσεων. Χωρίς τήν ἀναφορά στό Θεό καί χωρίς τήν μετοχή στά Μυστήρια τῆς Ἐκκλησίας, ἡ οἰκογένεια εἶναι μιά ἁπλῆ βιολογική συνύπαρξη καί κινεῖται μέσα στή φθαρτότητα καί στήν θνητότητα.

Ὃσοι ἐπικαλοῦνται τόν γάμο τους ὡς ἐμπόδιο γιά τήν συμμετοχή τους στήν Θεία Λειτουργία, ἐργάζονται στήν ὑπηρεσία τοῦ πονηροῦ καί κτίζουν ἐπάνω στήν ἃμμο, γιά νά θρηνήσουν ἀργότερα πάνω σέ ἐρείπια…

…Ἐσύ παιδί μου, εἶσαι ὁ δοῦλος τοῦ Κυρίου. Ἀποστέλλεσαι ἀπό σήμερα νά προσκαλέσῃς τούς ἀνθρώπους στό Μέγα Δεῖπνο τῆς Βασιλείας τοῦ Θεοῦ. Πρέπει νά ἒχῃς κατά νοῦ τά ἑξῆς:

Πρῶτον, πρέπει ἂμεσα νά ὑπακούσῃς καί ἀμεσότατα νά σπεύσῃς, ὣστε τήν πρόσκληση νά παραδώσῃς.

Δεύτερον. Θά συναντήσῃς ἀρνητάς, οἱ ὁποῖοι θά σέ ἀπαξιώσουν, θά σέ λοιδωρήσουν, ἲσως σέ ἀποπέμψουν, μή ἀνταποκρινόμενοι στήν πρόσκληση τοῦ Οἰκοδεσπότου.

Θά αἰσθανθῇς, πολλάκις, πόνον ψυχῆς διότι αὐτή ἡ ἂρνηση οὐσιαστικά θά ἀφορᾶ στό πρόσωπο τοῦ Κυρίου.

Ὃμως ὃλους αὐτούς πρέπει νά ἀγωνισθῇς νά τούς σώσῃς.

Αὐτό θά γίνῃ μέ τήν προσευχή σου, μέ τά δάκρυα τῆς ἀγάπης σου, μέ τήν ἐπιμονή καί τήν ἐν Κυρίῳ ὑπομονή σου, μέ τήν ἐργατικότητά σου. Πρόκειται γιά ἓνα ἀγῶνα δύσκολο, γιά δρόμο τραχύ καί αἱματωμένο. Ἡ ἱερωσύνη δέν εἶναι βιοποριστικό ἐπάγγελμα, δέν εἶναι μιά κοσμική ἐργασία, ἀλλά εἶναι μαρτύριο καί θυσία πού ἁγιάζεται μυστηριακά καί ὁδηγεῖ στήν  οὐράνια Βασιλεία τοῦ Θεοῦ.

Κάθε φορά πού, ἒστω καί ἓνα ἂνθρωπο, θά ὁδηγῆς στό Μέγα Δεῖπνο, θά χαίρῃς χαράν μεγάλην, ἡ ὁποία χαρά θά εἶναι ἀπαύγασμα τῆς οὐράνιας εὐφροσύνης, γιά τήν μετάνοια καί σωτηρία τοῦ ἑνός ἢ τῶν περισσοτέρων.

Ὃμως θά ἒχῃς τήν ἐσωτερική ἀγαλλίαση διότι θά βλέπῃς τούς ὀλίγους, τούς προθύμους, οἱ ὁποῖοι θά προσέρχωνται μέ τήν ἁπλότητα, τήν αἲσθηση τῆς ἁμαρτωλότητος, ἀλλά μέ τήν πίστη στήν Ἀνάσταση, προκειμένου νά γίνουν ὃμαιμοι καί σύσσωμοι Χριστοῦ.

Μή λησμονῇς ὃτι ὁ Ἱερεύς εἶναι ἡ ἱερά σάλπιγξ τοῦ Θεοῦ γιά τό προσκλητήριο τῆς σωτηρίας.

Ἐργάσου, λοιπόν ,μέ ταχύτητα, μέ ὑπακοή, μέ ζῆλο ἱερό, μέ ἀγάπη, μέ αὐτοθυσιαστική διάθεση, προκειμένου νά πληρωθῇ ὁ οἶκος Κυρίου ἀπό συνδαιτημόνας Αὐτοῦ, οἱ ὁποῖοι γενόμενοι μέτοχοι τῆς ὂντως Ζωῆς, θά ὁδηγοῦνται στό πλήρωμα τῆς χαρᾶς καί τῆς εὐφροσύνης, διά τῆς μετά τοῦ Κυρίου κοινωνίας.

Σοῦ εὒχομαι ἐπιτυχία καί εὐόδωση στό ἃγιο ἒργο τοῦ ὁποίου κατάρχεσαι σήμερα, ὣστε νά ὁδηγήσῃς ψυχάς ἀθανάτους εἰς νομάς σωτηρίους καί νά ἀξιωθῇς μετά ἀπό ἒτη πολλά ἐργασίας στό τοῦ Κυρίου γεώργιον, νά λάβῃς τόν ἀμαράντινον τῆς δόξης στέφανον, παρά τοῦ μεγάλου Οἰκοδεσπότου Κυρίου ἡμῶν Ἰησοῦ Χριστοῦ.









10/12/21

ΠΤΝ ΔΕΚΕΜΒΡΙΟΥ 2021: Αλήθεια, θα κάνετε προσευχή για μένα;

 

 Οι δύο γυναίκες κατέβηκαν γρήγορα τις σκάλες της πολυκατοικίας. Είχαν ακόμη δουλειά μπροστά τους. Έφτανε το μεσημέρι κι εκείνες έπρεπε να καταφέρουν να τελειώσουν για τον έρανο της Εκκλησίας όλα τα διαμερίσματα του δρόμου νωρίς, μην πιάσουν τους ανθρώπους στον ύπνο. Δεν ήταν σωστό να χτυπούν τα κουδούνια μεσημεριάτικα… Η κ. Ακριβή κοίταξε τους λαχνούς που κρατούσε στο χέρι της.

–Καλή χρονιά φέτος. Καλά πηγαίνει ο έρανος.

Η κ. Μαρκέλλα έγνεψε καταφατικά. Είχαν πιαστεί τα πόδια της από το ανέβα – κατέβα στις σκάλες, αλλά δεν το έβαζε κάτω. Της άρεσε αυτό το έργο.

–Έλα, πάμε, την τράβηξε απαλά.

Πλησίασαν την πόρτα της διπλανής πολυκατοικίας, πήραν βαθιά ανάσα και χτύπησαν το κουδούνι.

–Είμαστε από τον έρανο της ενορίας για τα Χριστούγεννα. Θα μας ανοίξετε;

Λίγα δευτερόλεπτα αγωνίας και μετά ο βόμβος από το θυροτηλέφωνο. Η πόρτα άνοιξε κι οι γυναίκες μπήκαν μέσα. Η πόρτα δεν είχε κλείσει ακόμη πίσω τους, όταν ακούστηκε η αντρική φωνή.

–Μπορώ να σας ζητήσω κάτι;

Γύρισαν τα κεφάλια τους πίσω. Ήταν ένα παλληκάρι ως είκοσι χρονών αυτός που μιλούσε και κρατούσε μισάνοιχτη την πόρτα. Τρίκλιζε και τα λόγια του έβγαιναν μπερδεμένα.

– Μήπως μπορείτε να με βοηθήσετε; ξαναμίλησε το παλληκάρι και έτεινε το χέρι του παρακλητικά.

Οι γυναίκες κοιτάχτηκαν διστακτικά. Με αργές κινήσεις η κ. Μαρκέλλα έβαλε το χέρι στην τσέπη της και τράβηξε ένα νόμισμα.

–Ορίστε, είναι δικό σου.

Το παλληκάρι έκλεισε στη χούφτα του το πολύτιμο κέρμα.

–Ευχαριστώ, ψιθύρισε κι έκανε να φύγει.

–Πώς σε λένε; τον σταμάτησε η κ. Μαρκέλλα.

Το παλληκάρι την κοίταξε τρομαγμένο.

–Τι το θέλετε το όνομά μου;

Η κ. Μαρκέλλα χαμογέλασε καθησυχαστικά.

–Για να κάνουμε προσευχή για σένα το ρωτάω.

Το παλληκάρι άρχισε να τρέμει.

–Αλήθεια; Αλήθεια το λέτε; Σταμάτησε. Πήρε να κλαίει με λυγμούς. Θα κάνετε προσευχή για μένα; Νίκο με λένε. Νίκο. Ευχαριστώ. Ευχαριστώ…

Ο Νίκος γύρισε την πλάτη του και ψιθυρίζοντας ξανά και ξανά «ευχαριστώ» βγήκε από την πολυκατοικία.

Οι δύο γυναίκες κοιτάχτηκαν αμίλητες.

Κάπου μέσα στο νου τους θυμήθηκαν τα λόγια που είχαν κάποτε ακούσει: «Όταν περπατάτε στο δρόμο, να κάνετε προσευχή για όλους όσους βλέπετε. Για τους άστεγους, τους ναρκομανείς, για τους διπλανούς σας στο λεωφορείο, για τους περαστικούς, για όλους. Έτσι θα έρχεται η Χάρη του Θεού παντού».

Άρχισαν να ανεβαίνουν τις σκάλες. Δεν μιλούσαν, μα η καρδιά τους φώναζε: «Κύριε, ελέησε τον δούλο Σου Νίκο και όλους όσους μοιάζουν με τον Νίκο…».

Το βράδυ, πριν κοιμηθείς, θυμήσου όσους για κάποιο λόγο ξαγρυπνούν και ζήτησε με την προσευχή σου να τους σκεπάσει ο Θεός…


Ένας πραγματικός οδηγός πνευματικής προετοιμασίας πριν από την εξομολόγηση (Άγιος Ιωάννης Κρονστάνδης)

 


Στοχασμοὶ γιὰ ἐκείνους ποὺ ἑτοιμάζονται νὰ σταθοῦν ἐνώπιόν του Δημιουργοῦ καὶ τῆς κοινότητας τῆς Ἐκκλησίας στὸ φοβερὸ μυστήριο τῆς ἱερῆς ἐξομολόγησης, ἔτσι ὥστε νὰ λάβουν τὴν ἀνακαίνιση ἑνὸς δεύτερου βαπτίσματος.

Ἐγώ, μιὰ ἁμαρτωλὴ ψυχή, ἐξομολογοῦμαι στὸν Κύριο, Θεὸ καὶ Σωτήρα μας Ἰησοῦ Χριστό, ὅλες τὶς μοχθηρὲς πράξεις ποὺ ἔχω διαπράξει διὰ ἔργου, λόγου ἢ σκέψεων ἀπὸ τὴν στιγμὴ τῆς βάπτισής μου μέχρι καὶ τὴν παροῦσα ἡμέρα.

Δὲν ἔχω τηρήσει τὶς ὑποσχέσεις τοῦ βαπτίσματός μου, ἀλλὰ ἔχω καταντήσει τὸν ἑαυτό μου ἀνεπιθύμητο ἐνώπιόν τοῦ προσώπου τοῦ Θεοῦ μου.

Ἔχω ἁμαρτήσει ἐνώπιόν τοῦ Κυρίου μὲ τὴν ἔλλειψη πίστης ποὺ μὲ διακρίνει καὶ μὲ τὶς ἀμφιβολίες μου σχετικὰ μὲ τὴν Ὀρθόδοξη Πίστη καὶ τὴν Ἁγία Ἐκκλησία μας· μὲ τὴν ἀχαριστία μου ἀπέναντί σε ὅλες τὶς μεγάλες καὶ ἀκατάπαυστες δωρεὲς τοῦ Θεοὺ καὶ ἀπέναντι στὴν μακροθυμία Του καὶ τὴν πρόνοιά Του γιὰ ἐμένα, ἕναν ἁμαρτωλό· μὲ τὴν ἔλλειψη ἀγάπης πρὸς τὸν Θεό, ἀλλὰ καὶ φόβου τοῦ Θεοῦ, κάτι ποὺ διαφαίνεται ἀπὸ τὴν μὴ τήρηση τῶν ἁγίων ἐντολῶν Του καὶ τῶν κανόνων τῆς Ἐκκλησίας.

Δὲν ἔχω διατηρήσει τὴν ἀγάπη στὸν Θεὸ καὶ στὸν πλησίον μου, οὔτε ὅμως ἔχω κάνει ἀρκετὲς προσπάθειες γι’ αὐτό, ἐξαιτίας τῆς ὀκνηρίας μου καὶ λόγω τῆς ἀδιαφορίας μου, νὰ μάθω τὶς ἐντολὲς τοῦ Θεοῦ καὶ τὶς ἐπιταγὲς τῶν Ἁγίων Πατέρων. Ἔχω ἁμαρτήσει, διότι δὲν προσεύχομαι τὸ πρωὶ καὶ τὸ βράδυ ἀλλὰ καὶ κατὰ τὴν διάρκεια τῆς ἡμέρας· διότι δὲν συμμετέχω στὶς θεῖες λειτουργίες ἢ διότι προσέρχομαι στὴν Ἐκκλησία μὲ μισῆ μόνο καρδιά.

Ἔχω ἁμαρτήσει μὲ τὴν κατάκριση κληρικῶν. Ἔχω ἁμαρτήσει διότι δὲν σέβομαι τὶς Ἑορτὲς τῆς Ἐκκλησίας, διότι δὲν τηρῶ τὶς νηστεῖες ἀλλὰ καὶ μέσα ἀπὸ τὴν ἄμετρη κατανάλωση φαγητῶν καὶ ποτῶν.

Ἔχω ἁμαρτήσει μὲ τὴν αὐτοπεποίθησή μου, μὲ τὴν παρακοή μου, μὲ τὴν ἰσχυρογνωμοσύνη μου, μὲ τὴν αὐτοδικαίωσή μου ἀλλὰ καὶ μὲ τὴν ἀναζήτηση ἀποδοχῆς καὶ ἐπαίνων γιὰ τὶς πράξεις μου.

Ἔχω ἁμαρτήσει μὲ τὴν ἔλλειψη πίστης ποὺ μὲ διακρίνει, μὲ τὶς ἀμφιβολίες μου, μὲ τὴν ἀπελπισία μου, μὲ τὴν δειλία μου, μὲ τὶς ὑβριστικὲς σκέψεις μου, μὲ τὴν βλασφημία καὶ τοὺς ὅρκους μου.

Ἔχω ἁμαρτήσει μὲ τὴν ὑπερηφάνειά μου, μὲ τὴν μεγάλη ἰδέα ποὺ ἔχω γιὰ τὸν ἑαυτό μου, μὲ τὸν ναρκισσισμό, τὴν ματαιοδοξία, τὴν ἀλαζονεία καὶ μὲ τὸν φθόνο μου, μὲ τὴν ἀγάπη τῶν ἐπαίνων καὶ τῶν τιμῶν ἀλλὰ καὶ μὲ τὸ ὅτι ζητῶ νὰ φαίνομαι ἀνώτερος ἀπ’ ὅ,τι πραγματικὰ εἶμαι.

‘Έχω ἁμαρτήσει μὲ τὴν κατάκριση, τὴν κακεντρεχῆ καταλαλιά, τὸν θυμό μου, μὲ τὸ ὅτι θυμᾶμαι τὶς προσβολὲς πού μου ἔχουν γίνει, μὲ τὸ μίσος καὶ τὴν ἀνταπόδοση κακοῦ ἀντὶ κακοῦ· μὲ τὶς προκαταλήψεις μου, τὶς λογομαχίες, τὸ πεῖσμα μου καὶ τὴν ἀπροθυμία νὰ ἀφήσω «χῶρο» στὸν πλησίον μου· μὲ τὴν χαιρεκακία, τὴν κακία, τὸν σαρκασμό, τὶς προσβολὲς καὶ τὶς κοροϊδίες· μὲ τὸ κουτσομπολιό, μὲ τὸ ὅτι μιλῶ πάρα πολὺ καὶ μὲ τὴν κενολογία μου.

Ἔχω ἁμαρτήσει μὲ τὸ ἀταίριαστο καὶ ἐκτεταμένο γέλιο μου, μὲ τὶς ἀπρέπειές μου καὶ τὴν ἐμμονή μου στὶς προηγούμενες ἁμαρτίες μου, μὲ τὴν ὑπεροπτικὴ συμπεριφορά μου, τὴν θρασύτητα καὶ τὴν ἔλλειψη σεβασμοῦ.

9/12/21

5η Έκθεση Ορθόδοξου Παιδικού Βιβλίου



Αγαπητά μας παιδιά,

καλώς ήρθατε στην 5η έκθεση Ορθόδοξου Παιδικού Βιβλίου!
Μέσα από μια ξεχωριστή διαδρομή θα γνωρίσετε πολλά ωφέλιμα βιβλία, θα ακούσετε ιστορίες, θα παίξετε παιχνίδια και θα γνωρίσετε πολλούς καινούριους φίλους!

Σας υποδεχόμαστε έχοντας στη συντροφιά μας…

– Πολλά Χριστουγεννιάτικα βιβλία!
– Αφηγήσεις κειμένων μέσα από τα βιβλία με όμορφη μουσική υπόκρουση!
– Διαδραστικά on line πρωτότυπα παιχνίδια για κάθε βιβλίο!
– Video με αφηγήσεις διαλεχτών ιστοριών και… δώρο έκπληξη σε κάθε παιδί που θα αγαπήσει και θα παραγγείλει ένα από τα βιβλία μας!

Είστε έτοιμοι;

Οι πόρτες της έκθεσης άνοιξαν και θα παραμείνουν ανοιχτές έως τις 9/1/22!

Καλό σας ταξίδι!

Καλά και ευλογημένα Χριστούγεννα!

ΔΕΙΤΕ ΤΗΝ ΕΚΘΕΣΗ ΕΔΩ


Εις Πρεσβύτερο χειροτονία π. Γεωργίου Γούτσου

 


Στις 12 Δεκεμβρίου 2021 ημέρα Κυριακή 

ο Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης Πατρών κ.κ. Χρυσόστομος

θα χειροτονήσει εις Πρεσβύτερο

στον Ι. Ναό του Αγίου Αποστόλου Ανδρέου, 

τον Διάκονο π. Γεώργιο Χρ. Γούτσο.


7/12/21

Ποιος απέμεινε να κάνει προσευχή;


 Άλλοι σπεύδουν να κατηγορήσουν, άλλοι να υπερασπιστούν, άλλοι κατακρίνουν σε κύκλους στενούς, άλλοι εμφανίζονται γνώστες των πάντων, άλλοι ενοχικά σιωπούν... και ρωτώ! Κι ας βρεθεί ένας να μου απαντήσει... από μικρό παιδί μεγαλώνοντας σε ιερατική οικογένεια όλοι στους εκκλησιαστικούς κύκλους έσπευδαν να μας μάθουν να αγαπάμε τον πλησίον, να σεβόμαστε τον συνάνθρωπο, την άποψη του γιατί είναι εικόνα του Θεού ...να σεβόμαστε το ράσο... και ρωτώ! Που είναι σήμερα όλοι αυτοί που μας έμαθαν όλα αυτά; Όλοι αυτοί που μας κατέκριναν στην εφηβεία μας όταν κρίναμε; Στέκονται με έπαρση υπερασπιστές, υβριστές μπροστά στο ράσο και στο ράσο ποιανού; Αυτού που μας έμαθαν να σεβόμαστε πάνω από όλα, στο ράσο του δεσπότη μας! Μα ποιος δεν θα έκρινε με ενοχή την αγία σιωπή;

Γιατί όλοι ξέραμε, όλοι εμείς που καυχόμαστε για το υψηλό μας κύρος στα της εκκλησίας ότι δεν διστάσαμε να πατήσουμε πάνω στην αγία σιωπή του δεσπότη μας! Και φανατιστήκαμε, αλίμονο μας αδελφοί! Και προς τις δύο αντίθετες κατευθύνσεις! Και ο νοών νοείτω! Και των δικών μας λαθών τα πυρά αφήσαμε να δέχεται η κεφαλή μας κι εμείς απλώς στεκόμασταν, στεκόμαστε ακόμα απαθείς θεατές! Ακόμη ακόμη μην αντέχοντας τα λάθη μας, τους λόγους μας, τις πράξεις μεταβιβάζουμε το φορτίο μας σε αυτόν που αλίμονο εάν υπάρχει ένα ηχητικό ντοκουμέντο, μια προσωπική και αληθινή μαρτυρία που να αποδεικνύει τα όσα του καταλογίζονται!

Σε μια συζήτηση αυτές τις μέρες κάποιος μου είπε πως η συκοφαντία είναι σταυρός που χαρίζει ο Κύριος και οδηγεί στον παράδεισο αυτόν που την υπομένει σύμφωνα με το θέλημα Του... και με αγανάκτηση, θα τολμήσω να πω, εξέφρασα την απορία μου..."Μα είναι τόσο θεϊκό όλο αυτό για να το κατανοήσουμε με το ανθρώπινο μυαλό μας!". Κι εκεί το νεύμα του συνομιλητή μου μου θύμισε "άγνωστες οι βουλές του Υψίστου..."! 

Η Αληθινή Ιστορία των Χριστουγέννων

 



«Κενά παιδιά»: Το άρθρο του κορυφαίου ψυχιάτρου Λουίς Ρόχας Μάρκος


Υπάρχει μια σιωπηλή τραγωδία που εκτυλίσσεται σήμερα στα σπίτια μας και αφορά στα πιο πολύτιμα κοσμήματά μας: τα παιδιά μας. Τα παιδιά μας βρίσκονται σε μια συναισθηματική κατάσταση καταστροφική!

Τα τελευταία 15 χρόνια, οι ερευνητές μας πρόσφεραν στατιστικές κάθε φορά και πιο ανησυχητικές σχετικά με την οξυμένη και επίμονη αύξησης παιδικής ψυχασθένειας που τώρα έχει φτάσει αναλογίες επιδημίας. Οι στατιστικές δεν ψεύδονται:

• 1 κάθε 5 παιδιά έχει προβλήματα ψυχικής υγείας

• παρατηρήθηκε αύξηση 43% στη Δ.Ε.Π.Υ.( Διαταραχή Ελλειμματικής Προσοχής και Υπερκινητικότητας)

• παρατηρήθηκε αύξηση 37% στην εφηβική κατάθλιψη

• παρατηρήθηκε αύξηση 200% στον αριθμό των παιδικών (μεταξύ 10 και 14 ετών) αυτοκτονιών


Τι συμβαίνει και τι κάνουμε λάθος;

Τα σημερινά παιδιά βρίσκονται σε υπερδιέγερση και είναι γεμάτα υλικά δώρα, αλλά στερούνται των βασικών για μια υγιή παιδική ηλικία, όπως:

• συναισθηματικά διαθέσιμους γονείς

• όρια ξεκάθαρα βαλμένα

• υπευθυνότητες

• ισορροπημένη διατροφή και επαρκή ύπνο

• κίνηση εν γένει, ειδικά. Όμως, στην ύπαιθρο

• δημιουργικό παιχνίδι, κοινωνική αλληλεπίδραση, ευκαιρίες για μη-καθοδηγούμενο παιχνίδι και «ευκαιρίες» για να βαριούνται


Αντιθέτως, τα τελευταία χρόνια τα παιδιά χόρτασαν από:

5/12/21

Άγιος Πορφύριος: Αγάπα εν Χριστώ


Είναι ένα είδος προβολής του εαυτού μας να επιμένουμε να γίνουν οι άλλοι καλοί. 

Στην πραγματικότητα, θέλομε εμείς να γίνομε καλοί κι επειδή δεν μπορούμε, το απαιτούμε απ’ τους άλλους κι επιμένομε σ’ αυτό. 

Κι ενώ όλα διορθώνονται με την προσευχή, εμείς πολλές φορές στενοχωρούμεθα κι αγανακτούμε και κατακρίνουμε.

Πολλές φορές με την αγωνία μας και τους φόβους μας και την άσχημη ψυχική μας κατάσταση, χωρίς να το θέλουμε και χωρίς να το καταλαβαίνουμε, κάνουμε κακό στον άλλον, έστω κι αν τον αγαπάμε πάρα πολύ.

Η αγάπη να είναι μόνον εν Χριστώ. 

Για να ωφελήσεις τους άλλους, πρέπει να ζεις μέσα στην αγάπη του Θεού, αλλιώς δεν μπορείς να ωφελήσεις τον συνάνθρωπό σου. 

Δεν πρέπει να βιάζεις τον άλλο. 

Θα έλθει η ώρα του, θα έλθει η στιγμή, αρκεί να προσεύχεσαι γι’ αυτόν.

Με τη σιωπή, την ανοχή και κυρίως την προσευχή ωφελούμε τον άλλον μυστικά. 

Η χάρις τoυ Θεού καθαρίζει τον ορίζοντα του νου του και τον βεβαιώνει για την αγάπη Του.

Εδώ είναι το λεπτό σημείο. 

Άμα δεχθεί ότι ο Θεός είναι αγάπη, τότε ένα άπλετο φως θα έλθει πάνω του, που δεν το έχει δει ποτέ. 

Θα βρει έτσι τη σωτηρία...


ΟΣΙΟΥ ΓΕΡΟΝΤΟΣ ΠΟΡΦΥΡΙΟΥ ΚΑΥΣΟΚΑΛΥΒΙΤΟΥ

Απούσα η Καθολική Εκκλησία από τον Αγώνα του 1821


"...Σᾶς ὑποδεχόμεθα, ἐπί πλέον, σέ μία ἰ­δι­αι­τέ­ρως ἱ­στο­ρική συγ­κυ­ρία γιά τήν Πα­τρίδα μας. Δι­α­κό­σια (200) ἔτη πα­ρῆλ­θαν ἀπό τῆς ἐ­θνικῆς μας πα­λιγ­γε­νε­σίας. Ἀπό τούς ἀ­γῶ­νες καί τίς θυ­σίες τῶν ἡ­ρώων μας ἀ­πέ­ναντι στό σκο­τάδι πού ἤ­θελε νά ἐ­πι­βά­λει τότε ὁ ὀ­θω­μα­νι­κός ζυ­γός. Νί­κησε ὅ­μως τό φῶς, ἐ­πι­κρά­τησε ἡ πί­στη, ἑ­δραι­ώ­θη­καν οἱ θυ­σίες καί ἀ­να­δεί­χθηκε ἐκ νέου τό λί­κνο τῆς δη­μο­κρα­τίας.

Ἡ Ὑ­με­τέρα Ἁ­γι­ό­της, ὡς ὁ σε­μνός καί ταὐ­το­χρό­νως δυ­να­μι­κός Ἡ­γέ­της τῆς Ρω­μαι­ο­κα­θο­λι­κῆς Ἐκ­κλη­σίας, θε­ω­ροῦμε ὅτι κατά τήν ἱ­στο­ρική αὐτή συγ­κυ­ρία δι­α­θέ­τετε τό θάρ­ρος καί τήν εἰ­λι­κρί­νεια νά ἐ­ξε­τά­σετε τίς ἀ­στο­χίες καί τίς πα­ρα­λεί­ψεις πα­τέ­ρων Σας, οἱ ὁ­ποῖοι δέν ἔ­στερ­ξαν στόν Ἀγῶνα τοῦ λαοῦ μας γιά ἐ­λευ­θε­ρία. Δέν εἶ­ναι πρό­θε­σίς μου νά Σᾶς φέρω σέ δύ­σκολη θέση. Θε­ωρῶ ὅ­μως ὅτι με­ταξύ ὅ­σων θέ­λουν νά ὀ­νο­μά­ζον­ται καί νά εἶ­ναι ἐν Χρι­στῷ ἀ­δελ­φοί, ἡ κα­λύ­τερη γλῶσσα εἶ­ναι καί πα­ρα­μέ­νει ἡ εἰ­λι­κρί­νεια. Μα­κρυά καί πέρα ἀπό μᾶς ἡ κα­κῶς ἐν­νού­μενη δι­πλω­μα­τία καί οἱ δι­πλω­μα­τι­κές δι­ερ­γα­σίες...".

Αρχιεπίσκοπος Αθηνών και πάσης Ελλάδος κ. Ιερώνυμος (4.12.21)

"...Κατόπιν, δυστυχώς, μεγαλώσαμε μακριά. Κοσμικά δηλητήρια μας μόλυναν, το ζιζάνιο της υποψίας μεγάλωσε την απόσταση και παύσαμε να καλλιεργούμε την μεταξύ μας κοινωνία. Με ντροπή -το αναγνωρίζω για την Καθολική Εκκλησία- πράξεις και επιλογές, που λίγο ή τίποτε έχουν να κάνουν με τον Ιησού και με το Ευαγγέλιο, προερχόμενες μάλλον από τη δίψα για κέρδος και ισχύ, μάραναν την μεταξύ μας κοινωνία. Έτσι, αφήσαμε τη γονιμότητα να συμβιβασθεί εξαιτίας των διαιρέσεων. Η ιστορία έχει το δικό της βάρος και σήμερα εδώ αισθάνομαι την ανάγκη να ανανεώσω την αίτηση συγγνώμης από το Θεό και από τους αδερφούς για τα σφάλματα που διέπραξαν τόσοι καθολικοί...".

Αγιώτατος Πάπας Ρώμης κ. Φραγκίσκος (4.12.21)

Η συγκύπτουσα

 


Η συγκύπτουσα γυναίκα του σημερινού Ευαγγελίου μπορούσε κάλλιστα να επικαλεστεί την 18χρονη ταλαιπωρία της, το σωματικό της άλγος και να μην είναι στην Συναγωγή εκείνο το Σάββατο. Άλλωστε δεν μπορούσε να υψώσει καν τα μάτια της προς τον Ουρανό για να προσευχηθεί. Και όμως πήγε!

Έχουμε άραγε κι εμείς την ίδια ενσυναίσθηση; Λαχταρούμε ν' ακούσουμε τον ήχο της καμπάνας και να σπεύσουμε κοντά Του ή εφευρίσκουμε δικαιολογίες για να μην βρεθούμε στο ναό;

Ας μην αφήσουμε ούτε την πανδημία να μας στερήσει την συμμετοχή μας στα μυστήρια της Εκκλησίας...

2/12/21

Ο Παράδεισος αρχίζει εδώ

 


Ο Παράδεισος αρχίζει εδώ - Ιστορίες από το Γεροντικό

Ελάτε να διαβάσουμε μαζί αυτό το βιβλίο! Θα βρούμε μέσα μικρές ιστορίες που μας μιλούν για ανθρώπους που αγάπησαν τον Θεό κι έγιναν ασκητές στην έρημο, μοναχοί σε κάποιο κοινόβιο μοναστήρι ή ιερείς. Οι ιστορίες αυτές θα μας βοηθήσουν να μάθουμε πολύ σημαντικά πράγματα για τη ζωή μας: να αγαπάμε τον Θεό και τους άλλους ανθρώπους, να προσευχόμαστε, να κάνουμε υπομονή, να συγχωρούμε και πολλά άλλα.

Όλα ξεκινούν εδώ στη γη. Από εδώ μπορούμε να νιώσουμε τη δροσιά του Παραδείσου, αρκεί να προσπαθήσουμε λιγάκι να μιμηθούμε το παράδειγμα αυτών των αγίων ανθρώπων.

Ένα βιβλίο για μικρούς και μεγάλους!