Ένας μικρός παρετήρησε την εικόνα του Κυρίου, που κρούει τη θύρα.- Γιατί δεν του ανοίγουν; ρώτησε τον πατέρα του.
- Θα είναι κακοί άνθρωποι, είπε εκείνος.
Τό παιδάκι σκέφτηκε λίγο κι ύστερα είπε:- Δεν νομίζω, πατέρα, πως είναι τόσο κακοί. Αν τον άκουγαν, θά 'τρεχαν να του ανοίξουν.
- Και γιατί δεν τον ακούν; ρώτησε ο πατέρας.
- Γιατί είναι στην ...κουζίνα.
Πράγματι. Πρέπει ν' ανεβεί κανείς στο «υπερώο» της προσευχής για ν' ακούσει Εκείνον που «έστηκεν επί την θύραν και κρούει».
Νομίζω ότι η προσευχή μας πρέπει να έχει ένταση. Ο Κύριος θα μας ακούσει, είναι παρών και περιμένει.
ΑπάντησηΔιαγραφή