Ὁ ἅγιος Γεώργιος Καρσλίδης ἔμεινε ὀρφανὸς καὶ ἀπὸ τοὺς δύο γονεῖς του σὰν ἦταν μόλις τριῶν χρονῶν. Πέθαναν καὶ οἱ δύο τὴν ἴδια μέρα ἀπὸ χολέρα. Ἔμεινε τὸ πεντάρφανο ἀγοράκι μὲ τὴ γιαγιά του κι ἕναν ἀδελφό, σκληρὸ καὶ ἄκαρδο. Ἦταν δὲν ἦταν πέντε χρονῶν ὅταν ὁ ἀδελφός του τὸν ἔστειλε νὰ βόσκει τὰ πρόβατα σ’ ἕνα μέρος ποὺ ἔχει ὑψόμετρο 1.600 μέτρα καὶ οἱ ντόπιοι τὸ λένε «Σιβηρία τῆς Γεωργίας». Τόσο ψυχρὸ κλίμα ἔχει! Καὶ σὰν νὰ μὴν ἔφτανε αὐτό, μόλις ἐπέστρεφε τὸν χτυποῦσε γιὰ ἀσήμαντη αἰτία καὶ τὸν ἔβαζε νὰ κοιμηθεῖ στὸν στάβλο. Ράγιζε ἡ μικρὴ καρδούλα του ἀπὸ τὴν ἀδικία καὶ τὶς τιμωρίες, μὰ ἔκανε ὑπομονὴ καὶ προσευχή. Τὶς ἀτελείωτες ὧρες ποὺ ἔμενε μὲ τὰ πρόβατα προσευχόταν καὶ ἔψελνε. Ἦταν ἐννιὰ χρονῶν ὅταν ἀποφάσισε νὰ μείνει σὲ ἕνα μοναστήρι. Ἡ ἐργατικότητά του, ἡ εἰλικρίνεια, τὸ φιλότιμο καὶ κυρίως ἡ πρόοδος στὴν πνευματικὴ ζωὴ τὸν ἔκαναν πολὺ ἀγαπητὸ σὲ ὅλους τοὺς μοναχοὺς καὶ στὸν ἡγούμενο ποὺ τὸν ἔκειρε μοναχὸ σὰν ἔγινε δεκαεννιά.
Ὅταν ἔγινε ἡ Ὀκτωβριανὴ ἐπανάσταση, στὸ μοναστήρι ἦταν 3.000 μοναχοὶ καὶ 13 Ἐπίσκοποι. Ἐκεῖ τοὺς βρῆκε ὁ σταλινικὸς διωγμὸς ποὺ ξέσπασε ἀμέσως μετά. Ὅλοι οἱ Ἐπίσκοποι κρεμάστηκαν στὴν αὐλὴ τοῦ μοναστηριοῦ κι ἔμειναν ἐκεῖ γιὰ τρεῖς μέρες, μὲ σκοπὸ νὰ λυγίσουν οἱ μοναχοὶ καὶ νὰ ἀρνηθοῦν τὴν πίστη τους. Κάποιους ποὺ δείλιασαν τοὺς ἄφησαν ἐλεύθερους. Τοὺς ὑπόλοιπους τοὺς πῆραν γιὰ ἐκτέλεση. Τοὺς ἔστησαν μπροστὰ στὸ χεῖλος ἑνὸς μεγάλου χαντακιοῦ καὶ τοὺς ἔδεσαν χέρι μὲ χέρι καὶ πόδι μὲ πόδι. Ὁ Ἅγιος προσευχόταν καὶ περίμενε. Μιὰ ὁμοβροντία ἀκούστηκε κι ἔνιωσε ἕνα δυνατὸ τράνταγμα. Ἡ σφαίρα τὸν βρῆκε στὸν λαιμό, στὸ σημεῖο ποὺ εἶχε ἕνα ἐγκόλπιο τῆς Παναγίας. Οἱ διπλανοί του –ἄλλοι νεκροὶ κι ἄλλοι τραυματισμένοι– πέσαν στὸ χαντάκι καὶ τὸν παρέσυραν μέσα! Ἦταν ζωντανός, μὰ δὲν μποροῦσε νὰ κουνηθεῖ. Ἔπεσε μὲ τὸ κεφάλι πρὸς τὰ κάτω κι ἔμεινε ἐγκλωβισμένος ἀνάμεσα στὰ νεκρὰ σώματα καὶ τοὺς τραυματισμένους ποὺ βογκοῦσαν. Τὰ πόδια του, ποὺ ἔμειναν ὄρθια ἔξω ἀπὸ τὸ χαντάκι, δέχθηκαν δεκάδες σφαῖρες. Πονοῦσε ἀφόρητα μέχρι ποὺ δὲν τὰ αἰσθανόταν καθόλου!
«Εἶναι κανεὶς ζωντανός;» ἄκουσε κάποια στιγμὴ νὰ φωνάζει ἕνας ποὺ εἶχε σταθεῖ πάνω ἀπὸ τὸ ἀνθρώπινο κουβάρι. Ἦταν ἕνας γιατρὸς ποὺ εἶχε καταφέρει νὰ λυθεῖ κι ἔψαχνε νὰ βρεῖ κι ἄλλους ἐπιζήσαντες γιὰ νὰ τοὺς βοηθήσει. Δεκατρεῖς ἄνθρωποι σώθηκαν. Δεκατρεῖς σκιὲς περιφέρονταν ἀνάμεσα στὰ δέντρα κι ἔψαχναν νὰ βροῦν τρόπο γιὰ νὰ ξεφύγουν ἀπὸ τοὺς διῶκτες τους. Παραμέρισαν χορτάρια, πέρασαν ἀνάμεσα ἀπὸ θάμνους καὶ νά! Βρέθηκαν στὸν δημόσιο δρόμο. Μὲ χίλιες δυὸ προφυλάξεις προχωροῦσαν, δίχως νὰ ἀντιληφθοῦν πὼς ἕνα στρατιωτικὸ καμιόνι ἐρχόταν πίσω τους.
«Ἐλᾶτε, ἐλᾶτε!» τοὺς ἔκανε νόημα ὁ συνοδηγός.
«Γλιτώσαμε ἀπὸ τὴν ἐκτέλεση, ἀλλὰ ἀπὸ αὐτοὺς δὲν γλιτώνουμε!» ψιθύρισε κάποιος τὴν ὥρα ποὺ ἀνέβηκαν στὴν καρότσα. Τὸ καμιόνι, ὅμως, σταμάτησε στὸ νοσοκομεῖο τῆς περιοχῆς καὶ ὁ συνοδηγὸς τοὺς βοήθησε νὰ κατέβουν. «Ὁ νόμος λέει πὼς δὲν πειράζουμε ὅποιον γλιτώσει ἀπὸ ἐκτέλεση» τοὺς ἐξήγησε βλέποντας τὴν ἀπορία καὶ συνάμα τὸν φόβο στὰ μάτια τους.
Σὰν ἔνιωσαν καλά, ἔφυγε ὁ καθένας στὸ σπίτι του. Ἀπέμειναν τρεῖς μοναχοὶ νὰ κοιτάζονται. Τὸ μοναστήρι τους θὰ ἦταν πιὰ ἐρείπια κι ἀποκαΐδια. «Θεέ μου, δεῖξε μας τὸν δρόμο!» παρακάλεσαν καὶ κίνησαν γιὰ τὸ πιὸ κοντινὸ χωριό. Οἱ χωρικοὶ τοὺς δέχθηκαν καὶ τοὺς φιλοξένησαν μὲ ἐμφανὴ τὸν κίνδυνο νὰ χαρακτηριστοῦν ἐχθροὶ τοῦ καθεστῶτος. Καὶ οἱ καλόγεροι, ὅμως, δὲν θέλησαν νὰ τοὺς βάλουν σὲ μπελάδες. Τὸ πρωὶ κίνησαν γιὰ ἄλλο χωριὸ καὶ τὸ ἄλλο πρωὶ γιὰ τρίτο.
«Τὸ βλέπετε αὐτὸ τὸ σπίτι μὲ τὴν ψηλὴ καμινάδα;» λέει ὁ Ἅγιος στοὺς ἄλλους δύο. «Ἐκεῖ μένει ὁ ἀδελφός μου μὲ τὴν οἰκογένειά του. Ἐκεῖ θὰ σᾶς πάω, μόνο δὲν θὰ πεῖτε ποιοί εἴμαστε…». Συμφώνησαν οἱ ἄλλοι δύο. Πῆγαν, ἡ νύφη του τοὺς ἔβαλε μὲ προθυμία στὸ σπίτι, τοὺς ἔδωσε φαγητὸ καὶ τοὺς ἔβαλε νὰ κοιμηθοῦν. Ἦρθε καὶ ὁ σκληρόκαρδος ἄντρας της, μὰ μέσα στὸ μισοσκόταδο δὲν ἀναγνώρισε τὸν Ἅγιο. Τὸ πρωὶ σηκώθηκαν νωρὶς κι ἔφυγαν, χωρὶς ὁ Ἅγιος νὰ γίνει ἀφορμὴ γιὰ νὰ ἁμαρτήσει ὁ ἀδελφός του.
***
Απόσπασμα από το βιβλίο «Γεροντικό Σύγχρονων Αγίων» των εκδόσεων Έαρ, με 250 περιστατικά από τους βίους και τις διδαχές των:
Αγίου Αθανασίου Χαμακιώτη | Αγίου Αμφιλοχίου της Πάτμου | Αγίου Ανθίμου της Χίου Αγίου Βησσαρίωνος του Αγαθωνίτη | Αγίας Γαβριηλίας της ιεραποστόλου | Αγίου Γερασίμου του υμνογράφου | Αγίου Γερβασίου των Πατρών | Αγίου Γεωργίου της Δράμας | Αγίου Δημητρίου Γκαγκαστάθη | Αγίου Ευμενίου Σαριδάκη | Αγίου Εφραίμ του Κατουνακιώτη | Αγίου Ιακώβου της Εύβοιας | Αγίου Ιερωνύμου Σιμωνοπετρίτη | Αγίου Ιωσήφ του Ησυχαστή | Αγίου Καλλινίκου επισκόπου Εδέσσης | Αγίου Νικηφόρου του λεπρού | Αγίου Παϊσίου του Αγιορείτη | Αγίου Πορφυρίου του Καυσοκαλυβίτη | Αγίας Σοφίας της Κλεισούρας | Αγίου Σωφρονίου του Έσσεξ | Αγίου Τύχωνος του Αγιορείτη | Αγίου Φιλουμένου του Αγιοταφίτη | Αγίου Χρυσοστόμου του ιεραποστόλου.
Αναζητείστε το εδώ www.ear-books.com και σε όλα τα χριστιανικά βιβλιοπωλεία.
.jpg)
