Κατασκήνωση αγαπημένη μου κατασκήνωση εκεί κάναμε τα πρώτα μας βήματα ως ομάδοπουλα και ως ομαδάρχες ....παρόλο τα αποκαιδια πάντα γλυκειά είναι η θύμηση σου. Θλίβομαι αλλά ότι επιτρέψει ο Κύριος... Ν.εανία.Σ
Ο Αλισσος μας... ο π. Γαβριηλ... το προσευχηταρι μας... η Πλατεια Χαρας, τα παγκακια.... η καινουρια τραπεζαρια, οι κουζινα... μνημες , ΖΩΗπου εχει σημαδεψει την υπαρξη μας! Ευλογητος ο Κυριος για οσα μας χαρισε... Γενηθητω το θελημα Του... και τωρα ας αναρωτηθουμε: Προς τι, Κυριε;
ΜΝΗΜΕΣ ΑΓΙΕΣ, ΕΥΛΟΓΗΜΕΝΕΣ, ΙΕΡΕΣ!!! ΧΩΜΑΤΑ ΠΟΤΙΣΜΕΝΑ ΜΕ ΘΥΣΙΕΣ, ΔΑΚΡΥΑ, ΠΟΝΟ ΜΑ ΠΡΟΠΑΝΤΩΝ ΜΕ ΠΡΟΣΕΥΧΗ!!! ΑΝΣΜΝΗΣΕΙΣ ΖΩΝΤΑΝΕΣ, ΠΟΥΕΧΟΥΝ ΣΦΡΑΓΙΣΕΙ ΤΗ ΖΩΗ ΜΑΣ!!! ΚΑΙ ΚΑΜΕΝΗ ΠΙΑ ΑΠΟ ΤΗΝ ΑΝΘΡΩΠΙΝΗ ΚΑΚΙΑ, ΜΑΣ ΦΕΡΝΕΙ ΣΤΟ ΝΟΥ ΜΟΡΦΕΣ ΔΟΣΜΕΝΕΣ ΣΤΗ ΔΙΑΚΟΝΙΑ ΤΟΥ ! ΚΕΚΟΙΜΗΜΕΝΕΣ ΚΑΙ ΖΩΣΕΣ!!! ΖΗ ΚΥΡΙΟΣ Ο ΘΕΟΣ ΚΑΙ ΓΙ ΑΥΤΟ ΖΗ ΚΑΙ Ο ΤΟΠΟΣ ΤΟΥ!!! ΤΟ " ΘΑΒΩΡ" ΠΑΡΑΜΟΡΦΩΘΗΚΕ, ΕΣΒΗΣΕ... ΑΣ ΔΩΣΕΙ Ο ΚΥΡΙΟΣ ΤΗΝ ΠΡΟΣΩΠΙΚΗ ΜΑΣ ΜΕΤΑΜΟΡΦΩΣΗ ΚΑΙ... ΤΟ ΤΕΛΕΥΤΑΙΟ ΛΟΓΟ , ΤΟΝ ΕΧΕΙ ΜΟΝΟ ΕΚΕΙΝΟΣ!!! Β.Κ.
Η πρώτη μας κατασκήνωση με αρχηγό τον σεβαστό μας κ. Κωστόπουλο Αναστάσιο. Θλίψη......Καλή φώτιση στους υπεύθυνους για τις αποφάσεις που καλούνται να λάβουν από εδώ και στο εξής....
Αλησμόνητες στιγμές στην κατασκήνωση που κάηκε... Πριν πολλά χρόνια είχε καεί η κατασκήνωση στο Λαλιώτη Κορινθίας, τώρα αυτή, ευτυχώς οι αναμνήσεις δεν καίγονται...
O προμηθευτης της κατασκηνωσης κ. Ευθυμιος Γεννάτος αφου πηγαινε στην "ΑΓΚΥΡΑ" τα τροφιμα ερχόταν στη συνέχεια στον Αλισσο. Μόλις έφθανε έλεγε: Τι δροσια είναι αυτή Πόσο με ξεκουράζει; Αλλη αίσθηση. Την απολαμβάναμε...
Ακόμα θυμάμαι την κραυγή που με ένα στόμα μια φωνή φωνάζαμε: " Αρχηγός Αρχηγός δεν υπάρχει πιο καλός κύριος Κωστόπουλος"!!!!!!!!!!!!!! Και δεν ξεχνιέται η διαιτησία του στο γερμανικό!!! Έπαιζε δεν έπαιζε η ομάδα σου ήσουν εκεί να δεις από κοντά το φαινόμενο Κωστόπουλος να διαιτητεύσει...... Μνήμες....Ωραία χρόνια..... Ν.εανια.Σ
Τραγικό και θλιβερό.... θλίψη μόνο!
ΑπάντησηΔιαγραφήΆγκυρα, Πυργάκι κ τώρα Αλισσός. Αλίμονο... Καλή δύναμη
ΑπάντησηΔιαγραφήΚύριε ελέησον. Τι καταστροφή!!!
ΑπάντησηΔιαγραφήΤο ζήσαμε κ αυτο!!!
ΑπάντησηΔιαγραφήΠαναγοπουλα κ τώρα Αλισσος....30 χρόνια μετά ξυπνήσανε μνήμες 🙏
Κατασκήνωση αγαπημένη μου κατασκήνωση εκεί κάναμε τα πρώτα μας βήματα ως ομάδοπουλα και ως ομαδάρχες ....παρόλο τα αποκαιδια πάντα γλυκειά είναι η θύμηση σου. Θλίβομαι αλλά ότι επιτρέψει ο Κύριος...
ΑπάντησηΔιαγραφήΝ.εανία.Σ
Πράγματι. Ως χελιδόνια ζήσαμε τον Αλισσό. Υπέροχη κατασκήνωση. Δεν έχω λόγια. ΘΑΒΩΡ λεγόταν...
ΑπάντησηΔιαγραφήΟ Αλισσος μας... ο π. Γαβριηλ... το προσευχηταρι μας... η Πλατεια Χαρας, τα παγκακια.... η καινουρια τραπεζαρια, οι κουζινα... μνημες , ΖΩΗπου εχει σημαδεψει την υπαρξη μας! Ευλογητος ο Κυριος για οσα μας χαρισε... Γενηθητω το θελημα Του... και τωρα ας αναρωτηθουμε: Προς τι, Κυριε;
ΑπάντησηΔιαγραφήΜΝΗΜΕΣ ΑΓΙΕΣ, ΕΥΛΟΓΗΜΕΝΕΣ, ΙΕΡΕΣ!!! ΧΩΜΑΤΑ ΠΟΤΙΣΜΕΝΑ ΜΕ ΘΥΣΙΕΣ, ΔΑΚΡΥΑ, ΠΟΝΟ ΜΑ ΠΡΟΠΑΝΤΩΝ ΜΕ ΠΡΟΣΕΥΧΗ!!! ΑΝΣΜΝΗΣΕΙΣ ΖΩΝΤΑΝΕΣ, ΠΟΥΕΧΟΥΝ ΣΦΡΑΓΙΣΕΙ ΤΗ ΖΩΗ ΜΑΣ!!! ΚΑΙ ΚΑΜΕΝΗ ΠΙΑ ΑΠΟ ΤΗΝ ΑΝΘΡΩΠΙΝΗ ΚΑΚΙΑ, ΜΑΣ ΦΕΡΝΕΙ ΣΤΟ ΝΟΥ ΜΟΡΦΕΣ ΔΟΣΜΕΝΕΣ ΣΤΗ ΔΙΑΚΟΝΙΑ ΤΟΥ ! ΚΕΚΟΙΜΗΜΕΝΕΣ ΚΑΙ ΖΩΣΕΣ!!! ΖΗ ΚΥΡΙΟΣ Ο ΘΕΟΣ ΚΑΙ ΓΙ ΑΥΤΟ ΖΗ ΚΑΙ Ο ΤΟΠΟΣ ΤΟΥ!!! ΤΟ " ΘΑΒΩΡ" ΠΑΡΑΜΟΡΦΩΘΗΚΕ, ΕΣΒΗΣΕ... ΑΣ ΔΩΣΕΙ Ο ΚΥΡΙΟΣ ΤΗΝ ΠΡΟΣΩΠΙΚΗ ΜΑΣ ΜΕΤΑΜΟΡΦΩΣΗ ΚΑΙ... ΤΟ ΤΕΛΕΥΤΑΙΟ ΛΟΓΟ , ΤΟΝ ΕΧΕΙ ΜΟΝΟ ΕΚΕΙΝΟΣ!!! Β.Κ.
ΑπάντησηΔιαγραφήΘλίψη μεγάλη. Καταστροφή... Τις έγνω;
ΑπάντησηΔιαγραφήΕυτυχώς τα κτίρια έμειναν ανέπαφα. Η κουζίνα, τραπεζαρία κ τα σπιτάκια από πάνω αποτεφρώθηκαν.
ΑπάντησηΔιαγραφήΚρίμα...τί να πει κανείς....Να βοηθήσει ο Θεός να ξαναγίνει...
ΑπάντησηΔιαγραφήΗ πρώτη μας κατασκήνωση με αρχηγό τον σεβαστό μας κ. Κωστόπουλο Αναστάσιο. Θλίψη......Καλή φώτιση στους υπεύθυνους για τις αποφάσεις που καλούνται να λάβουν από εδώ και στο εξής....
ΑπάντησηΔιαγραφήΑλησμόνητες στιγμές στην κατασκήνωση που κάηκε...
ΑπάντησηΔιαγραφήΠριν πολλά χρόνια είχε καεί η κατασκήνωση στο Λαλιώτη Κορινθίας, τώρα αυτή, ευτυχώς οι αναμνήσεις δεν καίγονται...
O προμηθευτης της κατασκηνωσης κ. Ευθυμιος Γεννάτος αφου πηγαινε στην "ΑΓΚΥΡΑ" τα τροφιμα ερχόταν στη συνέχεια στον Αλισσο. Μόλις έφθανε έλεγε: Τι δροσια είναι αυτή Πόσο με ξεκουράζει; Αλλη αίσθηση. Την απολαμβάναμε...
ΑπάντησηΔιαγραφήΑκόμα θυμάμαι την κραυγή που με ένα στόμα μια φωνή φωνάζαμε: " Αρχηγός Αρχηγός δεν υπάρχει πιο καλός κύριος Κωστόπουλος"!!!!!!!!!!!!!!
ΑπάντησηΔιαγραφήΚαι δεν ξεχνιέται η διαιτησία του στο γερμανικό!!!
Έπαιζε δεν έπαιζε η ομάδα σου ήσουν εκεί να δεις από κοντά το φαινόμενο Κωστόπουλος να διαιτητεύσει......
Μνήμες....Ωραία χρόνια.....
Ν.εανια.Σ